STAR WARS: THE CLONE WARS

Faster, more intense!

Warner Bros.
George Lucas zal stiekem geglimlacht hebben toen hij de Clone Wars bekeek. Zijn vaste uitspraak tijdens het filmen van A New Hope (1977) was namelijk “faster, more intense!”. De makers van de Clone Wars hebben deze raad van Lucas zeer letterlijk genomen. Star Wars: The Clone Wars is een visueel spektakel geworden, boordevol actie en een opvallende CGI-animatiestijl.

Het idee achter de film ontstond toen Lucas zich realiseerde dat de Clone Wars amper aan bod waren gekomen zijn werk. We zagen enkel het begin en het einde van de Clone Wars in Episode II en III. Voor de eigenlijke Wars waren we aangewezen op leesboeken, comics, en de bekroonde maar korte tekenfilms van Genndy Tartakovsky. Lucasfilm Animation zou van The Clone Wars zijn pilootproject maken. Het project was eigenlijk nooit echt gepland, tot Lucas er op een dag onverwacht mee kwam aandraven. In het najaar wordt op Cartoon Network immers een serie over The Clone Wars uitgezonden, en Lucas meende dat een inleiding op de serie zich perfect zou lenen tot een bioscooprelease. Over de opbrengst hoefde hij zich ook al geen zorgen te maken. De regisseur was regelmatig betrokken bij het maken van de film, en gaf voor de serie geleidelijk aan de fakkel door aan supervising director Dave Filoni.

Het verhaal van de film speelt zich redelijk laat af; Anakin is immers al tot Jedi Knight gepromoveerd. In het universum woedt nog steeds de strijd tussen de Galactic Republic en de Confederacy of Independent Systems (CIS). Wanneer de CIS onder leiding van Count Dooku de zoon van Jabba the Hutt ontvoert, roept Jabba de hulp in van de Republic. In ruil zou de republiek de door de Hutts gecontroleerde routes in de Outer Rim mogen gebruiken, wat een mooie bonus zou zijn in de Clone Wars. De CIS beoogt uiteraard net hetzelfde en wil Jabba laten geloven dat de Jedi zijn zoon hebben ontvoerd.

Intussen worden Anakin Skywalker en Obi-Wan Kenobi aangeduid om de kleine Rotta the Huttling te gaan zoeken op de planeet Teth. Het duo zit echter vast op de planeet Christophsis, waar hun gevecht niet volledig volgens plan verloopt. Het lijkt nog erger te worden wanneer er plotseling een Padawan landt die zich voorstelt als Ahsoka Tano, de Padawan van Anakin Skywalker. Maar Anakin wil helemaal geen leerling opleiden. Met de hulp van Ahsoka weet hij het tij te keren, waardoor de veldslag uiteindelijk door de Republic wordt gewonnen.

Terwijl Kenobi met Jabba onderhandelt, reizen Anakin en Ahsoka naar Teth om er Rotta te bevrijden. Maar tijdens hun tocht trappen ze in een valstrik die door Dooku en zijn leerlinge Asajj Ventress werd opgezet. De redding van Rotta lijkt geen makkelijke klus te worden. Enkel wanneer Anakin en Ahsoka als een team samenwerken, is er misschien nog een kans dat ze de missie tot een goed einde kunnen brengen.

The Clone Wars duurt 98 minuten en is gemaakt in een flitsende en nieuwe CGI-animatiestijl. De film is nog niet van hetzelfde niveau als Pixars WALL-E, maar de animatie mag er absoluut wezen. De stijl is uniek, een beetje cartoonesk en volgens de makers beïnvloed door de ‘Thunderbirds’. Wat uiteraard opvalt, is het logo van Warner Bros., dat normaal niet voor een Star Wars-film verschijnt. Ook de traditionele openingstekst is verdwenen en vervangen door een korte samenvatting met beelden, en zelfs het “main theme” werd ietwat aangepast.

Het verhaal is rechtlijnig en eenvoudig met een duidelijke MacGuffin. Eigenlijk staat er in The Clone Wars één thema centraal, en dat is oorlog. De film heet tenslotte ‘The Clone Wars’ en niet ‘The Bridges of Lake Country’ of ‘Driving Miss Padmé’. De ene actiescène volgt de andere snel op, en het gevaar is nooit voorgoed geweken. Was het dan de bedoeling om ons gewoon één lange actiescène voor te schotelen? Met The Clone Wars kon men in elk geval dieper graven in het universum van Star Wars nu de grote verhaallijn van Anakin Skywalker verteld was. Men kon zich concentreren op details, op randverhalen of, zoals hier, op de talloze avonturen en gevechten uit de Clone Wars. Dat de Jedi niet altijd op koffieklets gingen bij de Battle Droids van de CIS, moge duidelijk zijn. De Clone Wars waren een zeer groot conflict, en in de film zitten we er midden in. In het derde deel van de film – eigenlijk een onopvallende aaneenschakeling van drie afleveringen – is er even een rustpunt met het relaas van Padmé.

De gevechten worden overigens zeer snel in beeld gebracht. De voertuigen, Walkers, Droids en wapens die we in de films maar even te zien kregen, eisen nu een belangrijke plaats op. Toch zijn The Clone Wars duidelijk een appendix van de prequels. De personages, motieven, leefwereld en technologie uit de originele films blijven sterk aanwezig. Ook opvallend is dat de film vrij veel grappen bevat, die zo uit The Simpsons konden komen. Vooral de simpele B1 Battle Droids zijn nog hilarischer dan in de prequels.

De vertrouwde personages worden zeer herkenbaar weergegeven. Naast Obi-Wan en Anakin hebben ook Dooku en Jabba een vrij grote rol in de film, evenals als de nieuwe Clone Captain Rex. Een ander opvallend personage is Asajj Ventress, de leerlinge van Dooku. Voor het grote publiek is ze een onbekende, maar in de genoemde comics, leesboeken en korte tekenfilms maakt ze de Jedi al enkele jaren het leven zuur. De Padawan van Anakin, Ahsoka Tano, is wel een nieuw personage. Maar vooraf werd ze eerder op scepsis onthaald. Waar was Ahsoka immers in Revenge of the Sith? Maar ondanks de speculatie weet ze zich snel tot een roekeloos maar leuk personage te ontwikkelen. Als de makers Ahsoka nu nog de kans geven om zich ook in de serie te ontwikkelen, zal ze zeker haar plaats krijgen tussen alle andere geliefde Star Wars-personages.

De Hutts spelen een belangrijke rol in de film. Met hun omvangrijk crimineel netwerk bezetten ze immers bepaalde routes in de Outer Rim die zowel voor de CIS als voor de Republic interessant zijn. Jabba is fitter dan in Return of the Jedi, zijn zoon Rotta blijkt dan weer een leuke MacGuffin. Jabba’s amusante oom Ziro – ook een nieuw personage – roept dan weer herinneringen op aan de rups uit Alice in Wonderland.

De stemacteurs leveren voortreffelijk werk in de Clone Wars. Christopher Lee (Dooku), Samuel Jackson (Mace Windu) en Anthony Daniels (C-3PO) spraken hun personages zelf in, maar eigenlijk heeft alleen Lee een rol. De andere personages werden ingesproken door professionele stemacteurs. Vooral de stem van Obi-Wan (James Taylor) lijkt sterk op die van Ewan McGregor. Het is dan ook ontzettend jammer dat er in Vlaanderen toch weer een gedubde versie van de film moest verschijnen, waarin de nuances, het niveau en de terminologie van het origineel onherroepelijk verloren gaan. Zo werd de naam ‘Odd Ball’ (de bijnaam van een Clone Captain) in de ondertitels al vertaald naar ‘Rare Snuiter’. Het blijft een raadsel waarom dit per se moest gebeuren.

Leuk aan de Clone Wars is dat de film niet alleen werkt voor fans van Star Wars, maar ook voor leken. Toch zit de film boordevol kleine weetjes en verwijzingen naar de originele trilogieën in de vorm van bijvoorbeeld species, quotes of personages. Zo bevindt Admiral Yularen uit The Clone Wars zich jaren later aan boord van de Death Star, waardoor hij dus even te zien is in A New Hope. Die vertrouwde details verhogen aanzienlijk het gevoel van continuïteit.

De muziek heeft altijd al een belangrijke rol gespeeld in de Star Wars-saga. In de Clone Wars is de muziek van Kevin Kiner niet slecht. Zo zijn er duidelijke invloeden van andere soundtracks te horen. Toch maakt hij te weinig gebruik van de legendarische thema’s van John Williams. Een paar noten van het Darth Vader- of Jedi-thema hadden de soundtrack al een boost kunnen geven, maar dat gebeurt helaas nauwelijks. Ook de muziek in het universum zelf klinkt net iets te familiair; het lijkt wel echte jazz of jitterbug.

The Clone Wars is zonder twijfel een leuke, snelle en onderhoudende spin-off van de Star Wars-Saga, waarin de gevechten en het strijdthema een belangrijke plaats opeisen. De actie wordt zeer snel en uitvoerig belicht, en de plot wordt gedreven door een leuke MacGuffin. Maar het is een film die met de juiste verwachtingen moet bekeken worden. The Clone Wars is géén nieuwe Star Wars-film maar één van de talloze avonturen die de helden in het universum beleefden. De belangrijkste verhalen werden al door George Lucas verteld. Zoals het hoort, laat deze spin-off ons kennismaken met minder belangrijke avonturen die toch even onderhoudend kunnen zijn. Als de makers het concept kunnen aanvullen met afwisselende verhalen, interessante personages en mooie locaties, dan staat de aangekondigde serie nog een mooie toekomst te wachten.


Titel: Star Wars: The Clone Wars
Genre: Animatie / Actie
Speelduur: 1u38
Regisseur: Dave Filoni
Stemacteurs: Matt Lanter, Ashley Eckstein, James Arnold Taylor, Tom Kane