Roger & Me is het eerste werk op het grote scherm van deze opmerkelijke figuur. Moore vertelt op zijn eigen manier het relaas van de stad Flint in de staat Michigan, waar hij zelf opgroeide. Sinds ver voor de tweede wereldoorlog was het de fabriek van autogigant General Motors die voor veel inwoners van Flint als werkgever fungeerde. Wanneer de hoofddirectie besluit om de fabriek te sluiten in Flint vanwege een recessie, gaat er een schok door het stadje, want ongeveer 30.000 mensen staan plotsklaps zonder werk op straat. Moore neemt de taak op zich om de grote baas van General Motors, Roger B. Smith, te gaan confronteren met de feiten uit zijn geboortestad, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Objectiviteit is niet één van Moore’s sterkste kanten en gezien het onderwerp is dat hier ook niet zo heel erg kwalijk. Het is zijn stad die door één bedrijf kapot gemaakt wordt zonder dat dit bedrijf zich ook maar iets aantrekt van de gevolgen die dit voor de samenleving met zich mee brengt. Door recht op de betrokkenen af te stappen en ze op de man af te vragen wat hun mening is over deze situatie creëert hij regelmatig momenten waarop deze sleutelfiguren met hun mond vol tanden staan. Dit is een manier van werken die we in zijn latere werk veelvuldig terug zien komen.
Wat Roger & Me doet afwijken van zijn latere werk is het opmerkelijke ontbreken van een grote hoeveelheid humor in deze documentaire. De toon is grimmig en het is goed te merken dat hij nog niet de intonatie gevonden had waar hij later vooral met zijn tv programma The Awful Truth furore mee zou maken en wat hem een Oscar zou opleveren voor Bowling for Columbine. Deze toon geeft Roger & Me een trieste, maar indringende aanblik.
Moore geeft ons een geschiedenisles over Flint, laat veel mensen aan het woord, maar laat vooral ook zien hoe de stad uitgroeit tot een door criminaliteit en armoede geteisterde stad en hoe onverschillig en kortzichtig de “upperclass” van Flint omgaat met de situatie in hun stad. Ook zijn we getuige van de absurde plannen die alleen maar averechts werken in een stad als Flint, zoals het bouwen van een indoor pretpark voor ettelijke miljoenen dollars, terwijl bij wijze van spreken aan de andere kant van de straat er weer een gezin zonder pardon op straat gezet wordt. Tot overmaat van ramp gaat Moore uiteindelijk ook nog naar een kerstborrel van General Motors waar Roger Smith een stuk voorleest uit een tekst van Charles Dickens over de kerstmis, terwijl deze schrijver vaak juist opkwam voor de minderbedeelden in de wereld en geloofde in de goedheid in elk mens. Deze toespraak wordt nog eens verder ontkracht doordat Moore er beelden doorheen knipt van een gezin dat op de dag voor kerstmis uit hun huis wordt gezet. Hoe ironisch wil je het hebben.
Roger & Me is een bijna typisch product van Michael Moore en is zeker de moeite van het kijken waard, misschien wordt de wereld er uiteindelijk ook nog een beetje beter van.