AWAKE

Awake is namelijk een liefdesrelaas waarin dit fenomeen eigenlijk maar een beperkte rol speelt. Wat er zich verder afspeelt kan maar voor een deel verteld worden, want anders zou de ontknoping geen verrassing meer zijn. Als iemand dan toch de laatste bladzijde van het boek wil lezen, dan kan die gewoon naar de Amerikaanse poster kijken (foei, Weinsteins)... deze recensent raadt dat ten zeerste af.

Maar goed, terug naar Awake. Centraal staat Clayton Beresford Jr. (Hayden Christensen), zoon en erfgenaam van een rijke vader, die hij nauwelijks kende, en zelf ook nog eens een succesvol zakenman. Hij woont thuis bij zijn overbezorgde moeder (Lena Olin), maar is stiekem verliefd op de assistente van zijn moeder (Jessica Alba). Hij durft de relatie niet aan zijn moeder op te biechten, omdat hij bang is voor haar reactie. Op een avond is hij het geheimzinnige gedoe zat en trouwt midden in de nacht met zijn geliefde. Geheel toevallig (of toch niet?) krijgt hij op dat moment ook te horen dat er eindelijk een donorhart voor hem is gearriveerd.

In het ziekenhuis wordt hij direct geholpen door zijn vriend, dokter Harper (Terrence Howard), maar tijdens het toedienen van de narcose gaat er iets fout. Op het eerste gezicht lijkt het alsof Clay ver weg is in dromenland, maar in werkelijkheid is hij klaarwakker en totaal niet in staat om zich te uiten. Hij voelt de pijn, hoort alles en kan er helemaal niets aan doen. Hier moet de synopsis eindigen, want anders komt hier cruciale informatie te staan die belangrijke plotwendingen weg kan geven.

Het gekke aan Awake is dat de film van geen kanten serieus te nemen is, maar toch je aandacht vasthoudt. Debutant Joby Harold heeft een manke film geschapen die zeker geen prijzen, maar wel de harten zal winnen van nietsvermoedende kijkers.

In Awake is het bijvoorbeeld heel gewoon dat buitenstaanders zonder enige moeite een operatiekamer binnen kunnen stormen zonder zich te ontsmetten. Mondkapjes zijn er voor de show, het chirurgieteam is bij deze operatie wel heel erg klein en het vertrek van de anesthesist tijdens open hartchirurgie is werkelijk buiten elke proporties. In televisieseries als Grey’s Anatomy en ER hebben ze deze details zelfs beter onder de knie.

Toch sleurt Awake je mee in zijn eigen belachelijke wereldje. Je volgt de personages, verbaast je over de fouten en gaat vervolgens verder met de alom begeerde “suspension of disbelief”, de Heilige Graal voor elke regisseur.
Een grote voorsprong haalt Harold uit zijn cast. Christensen is een prima ‘leading man’, hoewel nog steeds iets te houterig om echt geloofwaardig te zijn. Alba heeft het vermogen om met haar schoonheid en intense oogopslag iedere twijfelaar te betoveren. Lena Olin zorgt voor een prachtig ingetogen noot als de moeder. Terrence Howard laat eens te meer zien dat hij altijd bekijkenswaardig is. Bijrollen voor Christopher McDonald, Arliss Howard en Fisher Stevens worden door hen naar behoren ingevuld.

Met een speelduur van 84 minuten kan je je bijna geen buil vallen aan Awake. Luister niet naar het negatieve commentaar dat door menigeen gegeven wordt en geef Awake een kans.