THE FORDBIDDEN KINGDOM

The Forbidden Kingdom begint anno 2008. Jason (Michael Angarano, redelijk onbekend buiten een paar kleine rolletjes in 24 en Will & Grace) is een doorsnee tiener, geobsedeerd door kungfufilms. Hij komt op een bepaalde dag in het bezit van een magische staf en wordt hierdoor naar het oude China geteleporteerd. Hier ontmoet hij de dronken zwerver Lu Yan (Jackie Chan) die hem vertelt dat vijfhonderd jaar ervoor de Monkey King (Jet Li) die staf kwijt was geraakt en daardoor versteend werd door zijn aartsrivaal, de Jade Warlord. Het is nu aan Jason om de staf terug te brengen naar de Monkey King zodat hij de Jade Warlord kan verslaan. Op zijn weg ernaartoe komt Jason nog andere personen tegen die hem zullen helpen, zoals The Silent Monk (ook Jet Li) en de mooie sluipmoordenaarster Sparrow (Yifei Liu). Natuurlijk zijn er ook de nodige vijanden op hun weg, gestuurd door de Jade Warlord.

Het standaardverhaaltje rond de jonge held die een queeste krijgt toebedeeld, en dankzij zijn leermeester onontgonnen mogelijkheden in zichzelf ontdekt, is erg cliché en is natuurlijk al erg vaak verfilmd. The Forbidden Kingdom is eigenlijk een interpretatie van één van de vier bekendste klassieke romans uit de Chinese literatuur, en alle personages komen dan ook uit de Chinese mythologie of uit bekende Chinese avonturen. Toch heeft de film een oer-Amerikaans sausje gekregen, gevloeid uit de pen van schrijver John Fusco, bekend van Hidalgo en Spirit.

Ook regisseur Rob Minkoff staat niet echt bekend om zijn Chinese achtergrond, met films als The Lion King en Stuart Little 1 en 2 op zijn conto. Maar uiteindelijk lukt het toch om alle elementen samen te krijgen. Vooral de vechtscènes, waar The Forbidden Kingdom uiteindelijk toch om draait, springen in het oog. Onmisbaar in dit succes is de aanwezigheid van Woo-ping Yuen, die al aan een onnoemelijke lange lijst films heeft meegewerkt als action director, waaronder The Matrix, Kill Bill, Fearless en Crouching Tiger, Hidden Dragon. Alle gevechten, die natuurlijk copieus gesteund worden door het nodige acrobatische vliegwerk en een stevige portie CGI, zijn een lust om naar te kijken.

Je kan duidelijk zien dat hier twee oerprofessionele acteurs aan het werk zijn die al hun ervaring, opgedaan in hun lange carrières, gebruiken. Ze proberen elkaar niet te overtroeven, maar zorgen eerder voor een symbiose waardoor ze samen nog beter worden dan ze individueel waren. Ook zorgt men voor de nodige humor en luchtigheid tussen de twee protagonisten, waardoor de film nooit te zwaar van toon wordt.

Al liggen de minpunten natuurlijk ook voor het grijpen. Het is duidelijk dat hier geen Chinees op de regisseursstoel zat die van nature uit de gave bezit om elk vallend blaadje van een bloeiende kerselaar prachtig in beeld te brengen, maar eerder een botte Amerikaan die graag zwiepende wapens in beeld brengt. Toch wordt er de nodige subtiliteit aan de dag gelegd om de actie mooi op het scherm te toveren, waardoor niet alles vervalt in een orgie van zwaaiende armen en benen. Enkel in de laatste scènes van het laatste gevecht gaat Minkoff even overstag met het gebruik van ondermaatse CGI, waardoor het toch weer even duidelijk wordt dat je naar een Amerikaanse productie aan het kijken bent.

The Forbidden Kingdom is een redelijk geslaagd product waarbij je je niet zal vervelen. Het is van Heat geleden dat een film zo duidelijk rond twee acteurs werd opgebouwd, en al is The Forbidden Kingdom niet van hetzelfde niveau, hij is minstens even leuk om naar te kijken. Een onvergetelijke indruk zal de film niet achterlaten, maar hij slaagt erin om te doen wat een film soms hoort te doen: vermaken.