In het jaar 2200 reist een ruimteschip onder leiding van kapitein Adams (Leslie Nielsen) naar de planeet Altair 4 om er overlevenden van het schip de Bellerophon (vernoemd naar een held uit de Griekse mythologie) op te sporen. Wanneer het schip de planeet nadert, wordt het gecontacteerd door filoloog Edward Morbius (Walter Pidgeon) die Adams waarschuwt. Morbius wil, zal en kan niet instaan voor de niet-gespecifieerde nadelige gevolgen van hun komst naar de planeet.
Op het eerste gezicht is er geen vuiltje aan de - groene! – lucht van Altair 4. Morbius leeft in een paradijselijke oase met zijn naïeve dochter Altaira en met Robby, de fabuleuze robot die hij zelf in elkaar heeft geknutseld.
Al snel blijkt dat toch niet alles even vreedzaam verloopt op Altair 4. De andere leden van de Bellerophon stierven volgens Morbius een wrede dood waarvoor hij Adams eerder wou waarschuwen. Wanneer de onzichtbare dodelijke dreiging zich na verloop van tijd ook tegen de soldaten van Adams keert, moet Morbius de geheimen van Altair 4 wel prijsgeven.
Altair 4 werd vroeger bewoond door de Krell, een uitzonderlijk intelligent volk. Op het hoogtepunt van hun beschaving stierven de Krell plotseling uit. Hun technologie bleef 2000 eeuwen bestaan. Dankzij een boost die zijn hersenen kregen via een Krell-machine bestudeert Morbius sinds zijn komst naar Altair 4 elke dag de verborgen kennis van de Krell. Morbius is de enige die de fenomenale intellectuele krachttoeren van de Krell kan vatten en hij doet er zijn voordeel mee: robot Robby is een rechtstreeks resultaat van zijn studiewerk.
De dreiging neemt steeds concretere vormen aan en manifesteert zich uiteindelijk via een bijna onzichtbaar, ultrasterk, onstopbaar monster dat stralen van laserkanonnen absorbeert. Kapitein Adams, die ondertussen een romance is begonnen met Altaira, en de dokter van het schip spoeden zich naar Morbius’ woning omdat ze vermoeden en hopen dat hij meer weet over de spookverschijning.
De dokter van Adams' crew probeert als noodoplossing de 'intelligentieboost' uit waardoor Morbius eerder de kennis van de Krell kon vatten. Deze boost heeft fatale gevolgen voor de dokter. Net voor hij sterft, zegt hij tegen Adams dat het 'monsters van het id' zijn.
Morbius maakte met al zijn nieuwe kennis exact dezelfde fout als de Krell. Adams realiseert zich nu ook wat het monster eigenlijk is. De Krell waren zo ver geëvolueerd dat ze geen fysieke inspanningen meer moesten leveren en alles konden regelen met hun gedachtenstromen. Ze vergaten echter hun primitieve en instinctieve onderbewustzijn (het id) uit het oog dat op een bepaald moment de overhand nam en hen vernietigde. Datzelfde onderbewustzijn van Morbius creëerde het onzichtbare monster dat hemzelf en Altaira beschermde tegen buitenstaanders.
In de jaren vijftig was sciencefiction een populair genre. De Space Race tussen de grootmachten uit de Koude Oorlog was volop aan de gang en de dreiging van een vreemde macht was een alledaags thema. Forbidden Planet behoort tot de beste van deze films omdat hij zich duidelijk distantieert van de toenmalige tijdsgeest. Regisseur Fred M. Wilcox en scenarist Cyril Hume zoeken het kwade niet bij een externe vijand zoals aliens, radioactiviteit of de Sovjets. Het slechte zit in de mens zelf. Het zit verborgen in ons onderbewustzijn.
De in een zweem van geheimzinnigheid badende film is voortreffelijk opgebouwd en heeft een zeker Alice in Wonderland-gehalte. De konijnenpijp wordt dieper en dieper. Hoe dieper men graaft in de geschiedenis van de planeet, hoe meer geheimen er boven komen. Altair 4 lijkt een prachtige – weliswaar dode – planeet waar Morbius en zijn dochter overleven in hun eigen moderne, idyllische samenleving. Langzaam maar zeker brokkelt die illusie af.
Het personage van Altaira ondergaat een ware gedaanteverwisseling. Het aanvankelijk ontzettend naïeve meisje dat behalve haar vader nog nooit een man heeft gezien wordt een heuse vrouw. Toevallig of niet, wanneer ze de geheimen en genoegens van de liefde ontdekt, is zij niet langer meer een ‘onschuldig’ wezen en keren haar Krell-dierenvrienden, zoals een tamme tijger, zich tegen haar.
Wie Leslie Nielsen alleen kent van zijn fratsen uit de Naked Gun-films ziet hem hier als kapitein Adams in een rol van een heel ander kaliber. Walter Pidgeon speelt Morbius en is één van de bekende MGM-acteurs van voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Altaira, die werd gespeeld door Anne Francis, deed destijds menig mannenhart sneller kloppen in haar zeer korte rokjes en kleedjes. De maakster van de kleedjes, de tweevoudige Oscarwinnares Helen Rose, tekende ook de trouwjurk die Grace Kelly toen ze trouwde met Prins Rainier. De echte ster van Forbidden Planet is Robby the Robot. Robby maakte in Forbidden Planet zijn debuut en zou later nog in films (The Invisible Boy) en series (The Thin Man, The Gale Storm Show, The Twilight Zone) verschijnen. Zelfs in The Simpsons kreeg de intelligente robot twee cameo’s.
Forbidden Planet kreeg oscarnominaties voor de speciale effecten en de vernieuwende soundtrack van Louis en Bebe Barron die enkel uit elektronische muziek bestond. De effecten in Forbidden Planet zijn geslaagd. Om het id monster te creëren, leende Disney één van zijn veteranen uit aan MGM. Zowel Robby als het ruimteschip van Adams waren trouwens zeer dure props. Zo bouwde men zelfs ¾ van het hele ruimteschip (dat op papier 51 meter lang was) na.
Forbidden Planet drukte zijn stempel op de komende generaties. In zijn officiële biografie liet Gene Roddenberry weten dat deze film een belangrijke inspiratiebron was voor Star Trek. Ook George Lucas rekent de film tot één van zijn favorieten. Denk bijvoorbeeld aan het hologram van Princess Leia waarin ze hulp vraagt aan Obi-Wan Kenobi als je naar Forbidden Planet kijkt. De poster van de Forbidden Planet is na al die jaren uitgegroeid tot een klassieker.
Forbidden Planet steekt mijlenver uit boven de talloze sciencefiction B-films uit de jaren vijftig door het interessante script, de memorabele locaties en bovenal een zeer goed idee dat de film schraagt (de vergelijking met The Tempest van Shakespeare wordt vaak gemaakt). Laat ons hopen dat men hier geen overbodige remake van maakt waarin ontelbare actiescènes de sfeer van het verhaal verpesten. Forbidden Planet is en blijft sciencefiction van de klassieke en bovenste plank.