GO FAST

Scheuren door de leegte

Belga Films
De Franse cinema blijft gretig vissen in de Waalse en Brusselse vijver van talent. Na de golf acteurs en actrices die hun vaste plaats afgedwongen hebben, krijgen nu ook onze regisseurs belangrijke films aangeboden. Fabrice Du Welz presenteerde Vinyan in Venetië, Olivier Van Hoofdstadt regisseerde het ambitieuze Go Fast.

In België deed Van Hoofdstadts regiedebuut Dikkenek niet veel stof opwaaien. In Frankrijk is het een ware cultfilm. Het geestige, pretentieloze filmpje blijkt de opstap naar een grootse politiefilm met honderden ingewikkelde shots en tientallen spectaculaire stunts. Het productieteam hoopt op vergelijkingen met Donnie Brasco; Roschdy Zem is de geactualiseerde versie van Steve McQueen en Alain Delon.

Olivier Gourmet is volgens de affiche de andere grote ster naast Roschdy Zem. Dat is enigszins misleidend. Zijn personage speelt een cruciale rol in het begin van het verhaal maar verdwijnt al na een kwartiert. Gourmet is de leider van een eliteteam van de Franse politie. Op het einde van een mislukte poping om een bende drugdealers te klissen wordt hij – en de rest van zijn team – helemaal lek geschoten.

Omdat hij op het moment van het slachtpartij binnendienst had, is Marek (Roschdy Zem) de enige van het team die overblijft. Gourmet was niet alleen zijn baas en collega, het was ook zijn beste vriend. Wraak en verdriet zijn traditioneel belangrijke drijfveren van flikken in politiefilms en Zem krijgt onmiddelllijk aan zijn wraakoefening beginnen. Hij wordt de Franse pion in een ultrageheime en bijzonder gevaarlijke gezamenlijke undercoveroperatie van de Amerikaanse, Spaanse en Franse politiediensten.

De grootste drugsbende van Europa voert de koopwaar in via de haven van Malaga. Vanuit Zuid-Spanje vertrekken de leveringen in raceauto’s naar alle uithoeken van Europa. De drugkoeriers werken per twee. Een eerste bolide maakt de rijweg vrij, een tweede volgt in de slipstream. De bolides rijden nooit trager dan 200 kilometer per uur. Alleen aan grensposten en péages staan de auto’s stil. Remmen is voor losers.

Kosten noch moeite werden gespaard om Go Fast er zo realistisch mogelijk te doen uitzoen. Van Hoofdstadt filmde op locatie in Clichy-sous-Bois, één van de explosiefste voorsteden van Parijs waar in de herfst van 2005 een recordaantal auto’s in brand werd gestoken. Ook de poorten van Ketama, het Marokkaanse hasjmekka, zwaaiden open.

Drughandelaars legden de scenaristen van naaldje tot draadje uit hoe ze opereren, wat ze doen om niet gevat te worden. De routes, het taaltje, de geheime codes: het klopt allemaal. Als voorbereiding raceten Van Hoofdstadt en Zem tegen 250 per uur van Malaga naar Parijs. De locaties, de costuums, de kleuren, de dialogen: het ademt autenticiteit uit. De scènes waarin de auto’s over de Europese autostrada’s racen, zijn indrukwekkend.

Tien op tien voor de omkadering. Maar voor een geslaagde film, is meer nodig dan dat. Roschdy Zem is een uitstekende acteur. Hij is een verrassend geslaagde keuze als actieheld. Wat hij wel mist, is de absolute star quality om een actiefilm te dragen. Hij is een acteur, geen actieheld: in de rustige scènes is dat een troef, in de woeste eerder een nadeel.

Het is ontzettend jammer dan de unieke research, de bijzondere locaties, de strak gechoreogafeerde racescènes en de opvallende rol van Roschdy Zem oneer wordt aangedaan door het onwezenlijk zwakke verhaal. Dat een dergelijke formulefilm strikt de conventies respecteert die bij het genre horen, is nog te begrijpen. Klagen over een slappe spanningsboog is niet eens aan de orde, want er is helemaal geen spanning. Het verhaal gaat netjes rechtdoor, zonder verrassingen, plottwists, onverwachte problemen of grappige intermezzo’s.

Zo heeft Zem geen echte tegenstander. De leden van de bende blijven anoniem, hun achtergrond is niet ingevuld, hun dialogen nietszeggend. Dat gebrek aan persoonlijk conflict is een groot gemis. De technische hoogstandjes met de camera kunnen de gaten in het scenario niet opvullen. Het meest verrassende shot komt helemaal op het einde wanneer de wulpse camera het décolleté van Catalina Denis in close-up neemt.

Een politiefilm voor de meerwaardezoekers is Go Fast niet geworden. Wel een technisch uiterst fraaie en visueel erg verzorgde actiefilm voor liefhebbers van snelle auto’s en voor de fans van Olivier Gourmet die absoluut al zijn films willen gezien hebben. Regisseur Olivier Van Hoofdstadt hoeft zich nergens voor te schamen, maar hij zal snel beseffen dat er veel meer in Go Fast zat dan er uit is gekomen.

Gezien op het 23ste Festival van de Franstalige Film in Namen 2008


Titel: Go Fast
Genre: Politiefilm
Speelduur: 1u30
Regisseur: Olivier Van Hoofstadt
Acteurs: Roschdy Zem, Olivier Gourmet, Jean-Michel Fête, Jil Milan, Michèle Seeberger, Jean Reynès, Frédéric Epaud, Catalina Denis