Het aanbod is traditiegetrouw erg ruim en divers, maar toch valt onmiddellijk de afwezigheid op van één film. Erik Van Looy’s Loft is niet te zien in Gent. Jammer, wat het is een Vlaamse film en hij is goed.
Het festival trapt af met The Visitor, de tweede film van de Amerikaan Thomas McCarthy. Een interessante internationale cast (waaronder Hiam Abbass) levert puik werk in een strak verhaal over illegale immigranten in New York. Het festival sluit af met de winnaar van de Gouden Leeuw in Venetië. The Wrestler is een film van de geniale Darren Aronofsky maar is bovenal de grote comebackfilm van Mickey Rourke. Hij leek hopeloos verloren voor het filmvak maar de vijftigplusser blaast iedereen letterlijk en figuurlijk omver.
De competitiefilms
Veertien films strijden in competitie om de hoofdprijs. Twee daarvan zijn geregisseerd door Belgen: (N)Iemand van Fien Troch en Vinyan van Fabrice Du Welz. Beiden werkten met sterke Franse acteurs en het is na hun opmerkelijke debuutfilms uitkijken naar hun tweede worp. Vorig jaar stelde Hana Makhmalbaf Buddha Collapsed Out of Shame voor in Gent. Dit jaar is haar zus Samira van de partij met Two-legged Horse.
Adoration is hopelijk Atom Egoyans comeback film want zijn laatste echt goede film – Felicia’s Journey – dateert alweer uit 1999. Sylvie Verheyde kijkt terug op haar schoolgaande jeugd in Stella. Ulricht Tukur (Das Leben der Anderen) neemt in Séraphine een kunstzinnige huishoudster in dienst.
Bent Hamers O’Horten werd luid bejubeld in Cannes. Hamer won een paar jaar geleden de prijs voor het beste scenario in Gent. Zijn verfilming van Charles Bukowski’s Factotum werd geen succes. Gelukkig keert de Noor met zijn meest recente films back to basics. De Argentijnse mix van langspeelfilm en animatie maakt van La Rabia een interessant buitenbeentje. Of zou het chaotische Kabuli Kid met de trofee gaan lopen?
De concerten en happenings rond filmmuziek
Het Filmfestival van Gent heeft in de loop van de jaren een meer dan degelijke, internationale reputatie opgebouwd die niet alleen steunt op de ruime en sterke selectie films. Een van de trekpleisters en het stokpaardje van dit festival is de focus op filmmuziek en de functie van muziek in de film. Dat is tijdens deze editie niet anders. Maar liefst vijf diverse concerten vinden plaats tijdens de twaalfdaagse en kunnen als vanouds op heel wat publieksinteresse rekenen.
Op zondag twaalf oktober mag dirigent Dirk Brossé met zijn Vlaams Radio Orkest in samenwerking met het Vlaams Radio Koor, het Musa Horti en het kinderkoor van de Vlaamse Opera de spits afbijten met John Williams in Concert. Ze brengen muziek uit het oeuvre van Williams, een van de laatste “klassieke” componisten in Hollywood, en zullen vooral aandacht hebben voor de bekendste werken uit zijn carrière. Verwacht u dus aan de beroemde thema’s uit Star Wars, Indiana Jones, E.T. Harry Potter, Jurassic Park en veel meer. Kom achteraf niet klagen als u de deuntjes nog dagenlang in uw hoofd hebt. Het concert begint om 17.30 en vindt plaats in Kuipke Gent.
Op vijftien oktober brengt componist Gabriel Yared in samenwerking met de Hogeschool Gent om 20.30 in Zaal Miry in het Conservatorium te Gent A Tribute to Anthony Minghella, de in maart dit jaar overleden regisseur van films als Truly Madly Deeply, The English Patient, The talented Mr. Ripley, Cold Mountain en Breaking and Entering. Liefhebbers van de betere ingetogen muzikale omlijsting vinden hier, in sterk contrast met de magistrale bombast van Williams, ongetwijfeld hun gading.
Een van de vermoedelijke hoogvliegers is het ondertussen pijlsnel uitverkochte concert van Clint Mansell op zestien oktober. De huiscomponist van regisseur Darren Aronofsky schreef de in het collectieve bewustzijn opgenomen filmmuziek van Requiem for a Dream (de jongste jaren maakten tientallen trailers gebruik van het hoofdthema) en The Fountain. Of u bent er helemaal verzot op of het laat u Siberisch koud, de filmmuziek van Mansell (die ook de muziek schreef voor The Wrestler – dit jaar te zien op het festival) is in ieder geval anders dan het meeste dat we tegenwoordig in films horen. Vorig jaar nog won Mansell met zijn score voor The Fountain de Best Original Soundtrack of the Year en de Public Choice Award tijdens de World Soundtrack Awards en bij wijze van bedanking komt hij dit jaar de Vooruit platspelen.
Wie houdt van swing en folk moet op vrijdag zeventien oktober zeker naar de Bijloke in Gent afzakken voor “That’s All Folk”, een concert waarbij de folkgroep Kadril filmmuziek uit onder andere Brokeback Mountain, Black Cat White Cat en Oh Brother Where Art Thou zal brengen. De nadruk ligt vooral op wereldmuziek maar ook composities uit bijvoorbeeld Pirates of the Caribbean en Barry Lyndon zullen aan bod komen. Dit concert lijkt het buitenbeentje in de selectie maar zou wel eens garant kunnen staan voor een onvergetelijk avondje genieten.
Wie er maar niet genoeg van krijgt, kan op achttien oktober een kijkje gaan nemen op de prestigieuze World Soundstrack Awards in de Bijloke. De organisatoren gaan er prat op dat ze tijdens dit evenement de belangrijkste filmmuziekprijzen ter wereld aan hun gerenommeerde gasten uitreiken en ook dit jaar hebben ze enkele kleppers in Gent verzameld. De uiterst talentvolle Angelo Badalamenti, de man verantwoordelijk voor de filmmuziek in het werk van David Lynch, en het rijzende talent Dario Marianelli (V For Vendetta, Pride & Prejudice, Atonement) zullen er het beste van zichzelf geven, hun muziek ongetwijfeld grandioos uitgevoerd door het ook tijdens deze festivaleditie erg drukbezette Vlaams Radio Orkest, onder leiding van Dirk Brossé. Met de uitreiking van de prijzen komt er met deze muzikale afsluiter tevens een einde aan het Filmfestival en zullen filmmuziekfans tevreden kunnen terugkijken.
Avant-premières
Ook nu weer ontdekken we tijdens deze festivaleditie een ruime selectie aan avant-premières; films die later nog in de bioscoopzalen bij u in de buurt zullen terechtkomen maar die nu al tijdens het festival bekeken kunnen worden. We zetten enkele interessante titels voor u op een rijtje:
In The Escapist, een naar verluidt meer dan degelijke Britse gevangenisfilm, probeert oude rot in het vak Brian Cox uit zijn cel te ontsnappen. Denk aan een rauwe versie van Prison Break maar dan zonder alle onmogelijke plotwendingen, tatoeages en broederliefde en je komt in de buurt.
Met RocknRolla probeert Guy Ritchie de oude glorie van zijn Britse gangsterprent Lock, Stock and Two Smoking Barrels terug te winnen. Net als in zijn Barrels-doorslagje Snatch belooft deze prent meer van hetzelfde; flitsende montages, vuile praat spuwende onderwereldfiguren en een ingewikkeld kluwen aan plotwendingen, verraad en beledigingen.
Met The Burning Plain probeert Guillermo Arriaga, de scenarist van de kronkelige scenario’s van Amores Perros, 21 Grams en Babel het dit keer ook als regisseur en het wordt opnieuw een mozaïekvertelling over verschillende personages die thematisch met elkaar verbonden zijn.
Regisseur Andreas Dresen vervult tijdens dit festival een rol als jurylid maar toont – uiteraard buiten competitie – zijn film Cloud 9 op het programma. De prent, waarin de liefde in al haar vormen tussen onze bejaarde medemensen wordt belicht, werd in Cannes alvast goed onthaald.
Romantische zielen kunnen ook terecht bij The Edge of Love, een sterk gedramatiseerde biopic over de dichter Dylan Thomas, de vrouwen in zijn leven en – hoe kan het ook anders – de dreiging van de oorlog.
In Elegy probeert Ben Kingsley Penelope Cruz in bed te krijgen, Simon Pegg (Shaun of the Dead) neemt de celebrity-cultuur en de media op de korrel in het satirische How to Lose Friends and Alienate People en in het door Brad Anderson geregisseerde, op Hitchcocks oeuvre geïnspireerde Transsiberian ontdekken Woody Harrelson (tevens te gast op het festival) en Emily Mortimer dat een praatje met vreemden op de trein nare gevolgen kan hebben.
Met Somers Town won Shane Meadows (Dead Man’s Shoes) het Festival van Edinburgh en verenigt de regisseur na This Is England met de revelatie uit die film; de jonge Thomas Turgoose.
De critici zijn verdeeld maar Charlie Kaufmans Synecdoche, New York waarin de altijd ijzersterke Philip Seymour Hoffman een theaterregisseur vertolkt die een kopie van New York City (!) in een warenhuis tracht na te maken klinkt zo bizar dat het op zijn minst interessant moet zijn!
Wereldcinema
Het Filmfestival Gent trekt dit jaar voluit de kaart van de wereldcinema. Een eenvoudige optelsom levert hiervan het beste bewijs: de organisatoren programmeerden in totaal 134 films uit maar liefst 46 verschillende landen. Wereldcinema loopt dan ook als een rode draad doorheen het festivalprogramma, van de competitiefilms over de festival previews en de XploreZone tot het Geheugen van de Film. Maar het venster op de wereld bij uitstek is de aparte festivalsectie World Cinema, een forum voor filmpareltjes buiten de Anglosfeer die het bij ons vaak zonder distributeur moeten stellen. In die rubriek is het vooral uitkijken naar Katyn, de nieuwste film van de Poolse topregisseur Andrzej Wajda (Ashes and Diamonds), Sita Sings the Blues, een innovatief animatie-epos en volgens de organisatoren zonder meer de kleurrijkste film van het festival, In Love We Trust, de nieuwste van de Chinese cineast Xiaoshuai Wang die in 2001 met Beijing Bicycle nog de Zilveren Beer wegkaapte op het Filmfestival van Berlijn, en La ragazza del lago, in april nog goed voor maar liefst 8 Davids waaronder die voor Beste Film, de belangrijkste filmprijs in Italië waar eerder o.a. La vita è bella, Il ladro di bambini en La stanza del figlio mee aan de haal gingen. In de subrubriek Eye Tunes, het vertoningsplatform voor muziekdocumentaires, gaat onze aandacht vooral uit naar Africa Unite, een verslag van de viering van Bob Marleys zestigste verjaardag in Addis Abeba, en Laya Project, een culturele ontdekkingsreis over de volksmuziek in o.a. India, Indonesië en Thailand. Ook het Geheugen van de Film staat dit jaar quasi volledig in het teken van de wereldcinema, met onder meer 3 gerestaureerde films uit Turkije, Senegal en Marokko. De anarcho-surrealistische prent Daisies uit het voormalige Tsjecho-Slowakije van 1966 is hier zonder meer een absolute aanrader.
Xplore
Speciaal doch niet exclusief voor jongeren is er het XploreZone-parcours, een eigenwijze selectie van ongeveer 20 films uit de festivalrubrieken Competitie, World Cinema en A Look Apart over het denken en handelen van jonge mensen. Onze bijzondere aandacht gaat hier uit naar drie films: Hunger, een drama over de laatste weken van een IRA-militant in hongerstaking, die op het jongste filmfestival van Cannes meteen goed was voor de Caméra d'Or, Boy A, waarvan hoofdrolspeler Andrew Garfield in februari nog de BAFTA TV Award voor Beste Acteur mee naar huis mocht nemen, en het Mexicaanse Lake Tahoe, een pechverhaal waarmee regisseur Fernando Eimbcke de FIPRESCI-prijs won in Berlijn. Opvallend is ook de programmatie van twee films over de gevolgen en gevaren van fascisme: het Nederlandse Skin en het Duitse Das Experiment-adept Die Welle van NaPolA-regisseur Dennis Gansel, dat nu al een nominatie beet heeft voor de Publieksprijs op de European Film Awards in Kopenhagen eind dit jaar.
Retrospectieve Harold Lloyd
Het filmfestival organiseert bovendien een overzichtstentoonstelling en een retrospectieve rond het werk van de Amerikaanse acteur Harold Lloyd, samen met Charlie Chaplin en Buster Keaton één van de meest invloedrijke komieken uit het tijdperk van de stille film. In de sectie Geheugen van de Film zijn vier pas gerestaureerde films met Lloyd opgenomen, waaronder zijn eerste geluidsfilm Welcome Danger en de klassieker Safety Last! met de legendarische scène waarin de acteur aan de wijzer van een grote klok boven de straten van Downtown LA bengelt.