TWILIGHT

De 17-jarige Bella Swan verhuist van het zonnige Phoenix, Arizona naar het bewolkte en regenachtige Forks, Washington om bij haar vader te gaan wonen. Daar raakt ze geïntrigeerd door de knappe, ondoorgrondelijke Edward Cullen en zijn bizarre familie. De fascinatie is wederzijds, maar gevaarlijk. Edward is een vampier en Bella’s bloed is moeilijk te weerstaan...

Romeo en Julia in een herkenbaar highschool-decor, extra gepeperd met enkele bovennatuurlijke elementen, zinderende hormonen en sensualiteit... Geen wonder dat de boeken als zoete broodjes over de toonbank vliegen.

De overgang naar het witte doek kon dan ook niet lang uitblijven en regisseur Catherine Hardwicke kreeg de interessante taak om het papier tot leven te brengen. Het resultaat is een vrij geslaagde film die, zoals ook het geval was bij de Harry Potter-films, veilig dicht bij het boek blijft.

Jonge actrice Kristen Stewart is erg goed gecast als buitenbeentje Bella. Haar scherpe, bijna elf-achtige gelaat, bleke huid en donkere ogen geven haar sowieso iets bijzonders. Het personage is afstandelijk en vrij koud. Een beetje verwonderlijk dat ze er toch in slaagt enkele vrienden op haar nieuwe school te maken; minder verwonderlijk dat mede-buitenstaander Edward iets in haar ziet.

Knappe jongen Robert Pattinson, vooral bekend voor zijn korte optreden als Cedric Diggory in Harry Potter and the Goblet of Fire, speelt de enigmatische Edward. Kijkers die de boeken niet gelezen hebben zijn in het begin misschien verrast door zijn bijzondere stemgebruik en houding. Fans en lezers hebben ons echter verzekerd dat Pattinson precies doet wat van hem in die rol verwacht wordt.

Er is duidelijk chemistry tussen beide personages. Je voelt hun aantrekkingskracht, de smachtende blikken en de roep van de verboden liefde. Toch blijft het allemaal oppervlakkig, hoewel Hardwicke door de suggestie van dialoog naast de camera een zekere basis aan de romance probeert te geven.

De regisseur maakt trouwens nog enkele andere interessante keuzes, vooral qua filmstijl. De koude, blauw/groen gefilterde beelden van Forks staan in scherp contrast met de bijna verblindend gele, warme cinematografie van het hete Arizona.

Naar gelang het liefdesverhaal vordert, wordt de cinematografie romantischer, met zwevende camerabewegingen en panorama’s... alsof Hardwicke zo wil aangegeven dat de personages in een droom leven en het ontwaken hard zal zijn.

Het script geeft Bella en de kijker ruimschoots de tijd de waarheid van Edward’s identiteit de achterhalen. Misschien zelfs iets te veel? Zo worden de slechte vampiers James en Victoria vroeg in de film geïntroduceerd, maar wordt hun rol in het verhaal pas op het einde duidelijk. Op de valreep volgt een chaotische achtervolging met een actierijke ontknoping, kwestie van de vriendjes die door hun lief zijn meegesleurd ook hun vertier te geven. Het komt gehaast en overbodig over.

Twilight is geen niet te missen meesterwerk. Na afloop kom je niet uit de donkere cinemazaal met totaal nieuwe ideeën en inzichten over leven, liefde en dood. Het is wél een ontspannende en sfeervolle film met degelijke vertolkingen, een sterke soundtrack, knappe speciale effecten en een mooi, eenvoudig verhaal. Twilight staat garant voor een ontspannen avondje cinema dat – aan wie dat nog niet gedaan heeft - zin geeft om de boeken te lezen ter voorbereiding van de sequel die ondertussen al groen licht gekregen heeft en in december 2009 in de zalen verwacht wordt.