Voor hij de hoofdrol kreeg in Casablanca was Bogart een grote ster die al ontelbare keren een gangster speelde. Pas een jaar eerder werd hij in High Sierra voor het eerst gecast als een wat vriendelijker personage. Rick Blaine was zijn eerste echte romantische rol en tilde hem tot grote hoogtes. Ingrid Bergman had op haar beurt veel lof geoogst met haar hoofdrol in Intermezzo, maar de van oorsprong Zweedse actrice had daarna moeite om haar carrière helemaal te lanceren. Tot zij haar opwachting maakte als Ilsa Lund, het voormalige liefje van cafébaas Blaine.
Die mislukte liefde en de destijds in volle gang zijnde Tweede Wereldoorlog zijn de twee hoofdthema’s van Casablanca. Of zoals Bogarts pesonage Blaine ergens halverwege tegen Lund verzucht: “The Germans wore grey, you wore blue.” Nadat hij zijn grote liefde kwijt raakt op de dag dat de Duitsers Parijs binnenvallen, vlucht de hosselaar naar Casablanca, waar hij binnen de kortste keren de meest succesvolle nachtclub weet te openen: Rick’s Café Americain. Hoewel dit officieel Frans gebied is, zwaaien de Duitsers er in feite de scepter.
Als op een dag twee koeriers met felbegeerde exit-visa worden neergeschoten, krijgt Blaine het verzoek van de louche figuur Ugarte (Peter Lorre) deze documenten te bewaren. De verzetsstrijder Victor Laszlo (Paul Henreid) is namelijk op weg naar Amerika met zijn vriendin en moet in Casablanca deze visa in ontvangst nemen. Intussen wordt hij gevolgd door de Duitse majoor Strasser (Paul Henreid), die een persoonlijke vendetta tegen de Tsjechische journalist heeft. Om het geheel nog moeilijker te maken blijkt het lief van Laszlo de ex van Blaine te zijn. Vandaar de legendarische quote: “Of all the gin joints, in all the towns, in all the world, she walks into mine”. Het werkte toen, het werkt nog steeds.
Toch was Casablanca destijds niet veel meer dan een ‘gewone’ film, bijna volledig geschoten in een studio met een hoog maar niet overdreven budget van om en nabij 1 miljoen dollar. Hij was de zevende best bekeken film van dat jaar. Het verhaal werd destijds door een studiobaas omschreven als “more corn than in the states of Kansas and Iowa combined”, ofwel niet al te origineel van opzet. Zijn zegetocht begon toen hij ruim een jaar later naast de Beste Film ook beloond als beste regie (Michael Curtiz) en scenario. De film pronkt sindsdien op menigeens lijst van beste films ooit en wisselt daar met Citizen Kane regelmatig de hoogste positie af.
Casablanca sluit af met de legendarische quote “Louis, I think this is the beginning of a beautiful friendship”. De scène werd wonderbaarlijk genoeg pas een maand nadat de film werd ingeblikt werd, toegevoegd aan het scenario. Het werd inderdaad een prachtige vriendschap, één tussen alle filmliefhebbers ter wereld en deze filmklassieker. Play it again, Sam.