APPALOOSA

In het kleine stadje Appaloosa wordt de plaatselijke sheriff vermoord door de rijke landeigenaar Bragg (Jeremy Irons). Ten einde raad roepen de plaatselijke dorpsleiders de hulp in van Virgil Cole (Ed Harris) en Everett Hitch (Viggo Mortensen), twee rondreizende huurlingen. Ze nemen de rol van sheriff en deputy op zich en hebben Bragg snel te pakken. Dan komt de mooie Allison French (Renée Zellweger) in het stadje wonen. Ze begint een relatie met Virgil.

Westerns houden er wel eens een gezapig filmtempo op na. Grote shots van weidse landschappen worden afgewisseld met mijmeringen van personages of lang uitgesponnen vuurgevechten. Niets van dit alles in Appaloosa, regisseur Ed Harris houdt er flink het tempo in.

Al begint hij er rustig aan. De eerste twintig minuten denk je prima te weten hoe het verhaal zich zal ontwikkelen. Het is dan ook verbazend om te zien hoe snel alle opgenomen verhaallijnen worden afgewerkt, om dan erg snel een heleboel nieuwe op tafel te leggen. Het plot neemt een aantal wendingen die niet in doorsnee westerns lijken te passen. Vooral op romantisch vlak, of beter gezegd, het gebrek aan romantiek. Ooit al een cowboy gordijnen zien uitkiezen?

Hierdoor verveelt Appaloosa geen minuut. Soms is het zelfs naar adem happen. De vaart zit vooral in de vuurgevechten. Ed Harris bespaart ons de eeuwigdurende close-ups van de ogen van de protagonisten. In Appaloosa zijn ze in een flits voorbij. Harris kiest voor het absolute minimum aan spanningsopbouw. Zelfs het grote, klassieke eindgevecht heeft men niet gezien als men op het verkeerde moment met de ogen knippert.

Ed Harris is niet enkel de regisseur van Appaloosa maar ook de hoofdrolspeler. Als stugge, gevoelloze cowboy vormt hij het perfecte tegengewicht voor Everett, de meer dandyachtige cowboy die zijn hart op zijn tong heeft, gespeeld door Viggo Mortensen. Ook al zijn het bekende acteurs, ze kruipen volledig weg in hun rol en laten ons geloven dat cowboys ook in die tijd een zekere zin voor rechtvaardigheid hadden.

Renée Zellweger is minder geloofwaardig. Haar bolle gezicht past perfect in sommige films, maar krijgt in Appaloosa niet verkocht dat stoere mannen voor haar in de rij staan. Dit stoort vooral in het begin van de film. Na een tijdje krijgt haar personage meer diepgang en wordt het duidelijk uit welk hout zij gesneden is.

De muziek in gecomponeerd door Jeff Beal, die ook de muziek schreef voor de schitterende HBO-reeksen Rome en Carnivàle. Hij omkadert de landschappen met indrukwekkende tonen en deuntjes die nog lang blijven nazinderen, zoals het in een goede western betaamt.

Appaloosa is een goede, snelle western geworden in de klassieke Hollywood traditie. Alle elementen die aanwezig moeten zijn, heeft Ed Harris samen geklutst tot een erg mooie film met een moordend tempo die boeiend weet te blijven tot het einde. Yeeha!