UNDERWORLD: RISE OF THE LYCANS

Geen Kate Beckinsale als Selene in de oorsprong van het hele verhaal. Net als haar man, regisseur Len Wiseman, staat ze ditmaal niet aan het hoofd van de productie al trad manlief wel nog op als schrijver en producer. De regie werd overgelaten aan special effects artiest Patrick Tatopoulos. De man werkte al mee aan voorgaande delen en wist dus goed hoe het zat met de heerlijke donkere sfeer van het geheel. Veel verschil met de eerste twee delen is er dus niet, of het zijn de kostuums van rond de eeuwwissel. Wat dat betreft zit het allemaal snor, maar de cineast heeft de brute pech een verhaal te verfilmen waar iedere verrassing sinds de flashback in het eerste deel al uit verdwenen was.

In een tijd waar vampiers als absolute heersers optreden, in kastelen wonen en weerwolven als nietszeggende slaven gebruiken, regeert Victor (Bill Nighy) met ijzeren vuist en vlijmscherpe tanden. Mensen hebben niets te zeggen in deze donkere wereld en mogen al blij zijn dat ze tot weerwolf kunnen omgetoverd worden zodat ze eeuwig leven en hun meesters kunnen dienen. Er lijkt echter een verandering aan te komen. Lucian (Michael Sheen), een weerwolf die zonder morren zijn eigen soort te lijf gaat om de vampiers te helpen, heeft echter wel een grote invloed op zijn soortgenoten.

Victor gebruikt deze invloed om andere slaven te onderdrukken en de andere gevreesde wolfskoppen buiten het kasteeldomein op afstand te houden. Victor weet echter niet dat zijn dochter Sonja (een wederom verrukkelijke Rhona Mitra) een hartstochtelijke maar verboden relatie onderhoudt met Lucian. Een liefde zo gevaarlijk dat de gevolgen catastrofaal kunnen zijn voor beide soorten…

Het clichématig verhaal, dat voor de gemiddelde Underworld-liefhebber al lang niet meer onbekend is, doet nog aardig zijn best om enkele leuke elementen op het scherm te toveren. Zo zorgt de scène waar een vol passie en haat drijvende Lucian zich waagt in een grot gevuld met honderden weerwolven voor enige spanning. De kijker is ook getuige van een wel erg aangename manier om mensen aan weerwolven te voederen. Ook qua sfeer doet Underworld: Rise Of The Lycans zeker niet onder voor de voorgaande delen. De sets is bijvoorbeeld aardig vormgegeven.

Helaas is de actie schandalig slecht. Regisseur Patrick Tatopoulos verliest al snel het overzicht. De afwisselende slow motion-scènes en camerawissels ogen storend en de liters bloed kunnen deze onoverzichtelijke boel moeilijk helpen.

De acteurs doen nochtans hun best hun personage enige serieux te verlenen. Rhona Mitra combineert wederom haar schoonheid met een inspirerende vechtlust maar het is Michael Sheen die nog aangenaam verrast als getormenteerde ziel. Je voelt mee met de man wanneer hij zijn zoveelste oorlogskreet adrenalinevol uitschreeuwt. Daarnaast is het dan weer erg jammer dat Bill Nighy – nochtans een geweldig acteur – het personage Victor een iets komisch gehalte wenst te geven en daardoor een staaltje overacting ten toon spreidt.

Underworld: Rise of the Lycans is uiteindelijk een prequel geworden waar niemand echt op zat te wachten. Enkel voer voor de echte liefhebbers.