CHERI

Hoewel het uitgangspunt van de film - een oudere vrouw begint een affaire met een jongere man - op zijn minst actueel genoemd mag worden - denk aan de Madonna’s en Demi Moore’s van deze wereld – speelt het verhaal zich af tijdens de Belle Epoque, aan het begin van de twintigste eeuw. Courtisanes – de callgirls van hun tijd – hebben een zekere standing bereikt en gebruiken hun schoonheid en charmes om mannen hun riante levensstijl te laten financieren.

De film start op het moment dat de oudere courtisane Léa de Lonval (gespeeld door de ondertussen vijftigjarige maar nog steeds verbluffend knappe Michelle Pfeiffer) zich ontfermt over de verwende, op de dool geraakte rijkeluiszoon Chéri (een rol van Brits talent Rupert Friend). Léa - of Nounoune zoals Chéri zijn doopmoeder sinds zijn kindertijd liefdevol noemt - wijdt de jongeman met de goedkeuring van zijn moeder (een venijnige Kathy Bates) in in de wereld van de liefde.

Léa heeft op dat moment al haar sporen verdiend als beeldschone courtisane die mannen hun hebben en houden doet opgeven. Na een tijdssprong van zes jaar blijkt dat beiden meer verslingerd aan elkaar zijn geraakt dan de bedoeling was. Wanneer Chéri’s moeder een geschikte huwelijkskandidaat heeft gevonden voor haar zoon zit Léa’s taak erop.

Vanaf de begingeneriek is duidelijk dat Frears geen loodzwaar kostuumdrama voor ogen had toen hij besloot het scenario van Hampton, gebaseerd op een verhaal van de Franse schrijfster Colette, te verfilmen. Hij houdt de speelse, luchtige toon de hele film aan. De ontspannen sfeer weerhoudt Frears er niet van zich af te vragen hoe zeer ware liefde bemoeilijkt wordt door een leeftijdsverschil? De gevatte dialogen en de humor waarmee Frears de onderhuidse spanningen in een wereld van schone schijn weergeeft, maken van Chéri een puur genot.

Hoewel het niet volledig duidelijk wordt waarom Léa zo gesteld is op de vaak irritante, verwijfde en verwende Chéri maakt het haar verdriet om de verloren liefde niet minder overtuigend. De meesterlijk in beeld gebrachte eerste kus tussen Léa en Chér heldert veel op. Let op de blikken tussen de geliefden en men zal begrijpen dat liefde niet altijd gebaseerd hoeft te zijn op diepzinnige gesprekken.

De titel van de film doet vermoeden dat Chéri een relaas is over de liefde van een jongeman voor een ouder wordende vrouw. Toch laat de Britse regisseur vooral zijn licht schijnen op Léa en haar worsteling met het vervagen van de uiterlijke bevalligheid en de seksuele aantrekkingskracht waar ze haar leven lang van afhankelijk geweest is. De meeslepende, melancholische muziek van Alexandre Desplat is een extra reden om deze film te gaan bekijken.