Welkom in Brussel!
Dank je! Het is de tweede keer dat ik op het festival ben. Ik heb hier ook al verschillende reclamespots opgenomen.
Hoe ben je in het filmvak gerold?
Ik ben eerst naar de filmschool gegaan en dan ben ik direct begonnen met het geld bij elkaar te schrapen om mijn eerste film Lighthouse te maken, die trouwens op het festival vertoond werd. Het was een lange en harde strijd, dat kan ik je zeggen!
Duurde het daarom bijna acht jaar voor je nog een film maakte?
Het zal een dikke vijf jaar zijn, want dan ben ik begonnen met het maken van de teaserclip van The Mutant Chronicles. Met dit filmpje probeerden we de financiering rond te krijgen. Ik heb tussendoor veel reclamespots opgenomen, dus ik zat niet stil. Het betaalde niet alleen de rekeningen, maar het leerde me ook enorm veel van het filmvak.
Wat doe je het liefste: reclame of speelfilm?
Als ik echt moet kiezen dan maak ik toch het liefst gewoon speelfilms. Maar het zijn twee verschillende zaken en ik doe beide graag. Filmmensen kijken wat neer op het reclamewereldje en omgekeerd waarschijnlijk ook, maar ze zijn beide moeilijk, elk op hun manier. Natuurlijk hangt alles af van een scenario, of dat nu dertig seconden lang is of negentig minuten. Hoe beter het script, hoe beter het eindresultaat. Maar het voordeel aan reclame is dat de opstartperiode minder lang duurt en dat je sneller aan het werk bent. Wat maakt dat je steevast je energie behoudt. Bij film is dat vaak een proces van jaren.
Vanwaar kwam het idee om een Zweeds role-playing game te gaan verfilmen?
Het was eerlijk gezegd niet mijn idee. Een Amerikaanse producent zag Lighthouse en vond de film goed. Hij belde me op en vroeg of ik interesse had. Het was een grote kans voor mij, maar de financiering geraakte niet rond. Het zou aanvankelijk een grote zomerblockbuster worden en het project geraakte al snel op een dood spoor. Vandaar dat ik in 2005 zelf op het idee kwam om de film op kleinere schaal te maken.
Het eindresultaat zit in elk geval nog vol ambitie. Wat was het productiebudget van de film?
Dat kan ik jammer genoeg niet zeggen, maar het is veel minder dan je zou denken. Het is echt een kleine, onafhankelijke film met een erg strak schema. Soms voelde het aan alsof we zelfs nog minder geld hadden dan voor Lighthouse.
Toch slaagde je er in om een aantal grote namen aan te trekken: Thomas Jane, Ron Perlman, John Malkovich.
We hebben veel geluk gehad dat deze sterren wilden meewerken en het was echt tof dat ze zichzelf zo achter de film geschaard hebben. Ze kwamen trouwens aan boord door de teaser die we eerder opgenomen hadden. Dus ze hadden echt wel een idee hoe het eindproduct zou worden.
Hoe was het om met hen te werken?
Het was geweldig! Ron, ikzelf en Thomas konden echt goed met elkaar opschieten en we vormden op de set al snel een creatieve driehoek. Ron en Thomas zijn echte genrefans en het is niet de eerste keer dat ze dit soort genre tackelen. Het zijn acteurs die enkel films maken die ze écht willen doen. Ze laten zich niet blindelings leiden door managers. Daar heb ik echt wel respect voor. Het was echt leuk om met hen te werken.
Ben je zelf helemaal tevreden met het eindproduct?
Volgens mij ben je als regisseur nooit helemaal tevreden. Tijdens het bekijken zal je altijd wel het één en ander willen veranderen.
Hoe was het dan om de film samen te bekijken met het befaamde BIFFF-publiek?
Zoals ik al zei, je wilt altijd wel zaken veranderen, maar bij mij zijn het eerder zaken in het scenario, die ik nu anders zou aanpakken. Misschien zou ik de film zelfs een compleet andere richting insturen. Ik zou ook technische zaken zoals camerastandpunten, soundtrack of montage veranderen, maar dat zijn kleine zaken tegenover het verhaal, want daarmee staat of valt je film. Het publiek van het festival was geweldig tijdens de vertoning. Ze komen om van films te genieten en ze kijken nergens op neer. Het BIFFF is echt één van de leukste festivals en ik hoop hier ooit nog eens terug te zijn met een andere film.
Heb je tijdens het maken van The Muntant Chronicles rekening gehouden met de fanbase van het originele spel?
Ik heb deze film gemaakt voor filmfans en niet voor de gamefanaten. Simpelweg omdat het niet mogelijk was om een film te maken die inhoudelijk echt op het spel leek. De originele wereld van het spel is enorm, zit vol met gigantische monsters en dat konden we gewoon niet realiseren met ons budget. Als de film was doorgegaan zoals deze helemaal in het begin gepland was, dan hadden we dat kunnen doen en had ik alle intergalactische planeten uit het spel kunnen laten zien.
Waarom is de grote blockbusterversie er nooit gekomen?
Men zag niet genoeg goede punten in het scenario om er zoveel in te investeren.
Door wie of wat ben je eigenlijk beïnvloed bij het maken van de film? Ben je zelf een grote sciencefictionfanaat?
Zeker en vast! Ironisch genoeg had ik de sciencefictionfilms die mij het meest beïnvloed hebben niet in het achterhoofd bij het maken van The Mutant Chronicles. Ik wilde invloedrijke films als Aliens net vermijden en iets compleet fris maken. Originaliteit is belangrijk voor mij, maar ik weet dat ik hiermee niet iedereen zal plezieren. In Groot-Brittannië is de film al een tijdje uit en werd daar met gemengde gevoelens onthaald. Je houdt ervan of niet en dat wordt duidelijk op diverse fora. Maar de bijtende, negatieve reacties van sommige mensen hebben me toch enorm verrast. De film is een leuke, entertainende zaterdagnamiddag popcornfilm en niet meer.
Heb je nog andere projecten op stapel staan waar je ons meer over kan vertellen?
Ik ben bezig met een thriller over een Amerikaanse soldaat die na een verschrikkelijk ongeluk terugkomt van Afghanistan en ervan overtuigd is dat er een bom in zijn lichaam zit. Het is echt een geweldig scenario!
Geen sequel op The Mutant Chronicles?
Neen, ik ben er klaar mee. Ik heb lang genoeg rondgehangen in Mutantland.
Iets compleet anders, maar wat is je mening over de hele Wolverine-controverse? (de film lekte bijna een maand voor de releasedatum op het internet, nvdr.)
Het is tegenwoordig zo makkelijk om een film te downloaden, dus ik heb er natuurlijk wel mee rondgelopen. The Muntant Chronicles moet bijvoorbeeld in Amerika nog verschijnen en dat maakt je natuurlijk wel wat bang als je aan iemand een vroege versie van de film afgeeft. Want al wat je nodig hebt is één onheus behandelde medewerker in een studio en voor je het weet staat je film gratis op het internet. Maar wat mijzelf het meest irriteert zijn crewleden of acteurs die doodleuk verkondigen dat ze films gratis downloaden op het net, om even later te staan grienen dat ze niet genoeg betaald worden!
Bedankt voor dit interview!
Erg graag gedaan!