COCO AVANT CHANEL

Volgens insiders was het duidelijk: regisseuse Anne Fontaine, die samen met Camille Fontaine de roman Le Temps Chanel van Edmonde Charles-Roux adapteerde naar een filmscript, wilde niemand anders dan Audrey Tautou voor de rol van Coco Chanel. Volgens Fontaine kon enkel de Parijse schoonheid Tautou de elegantie en hardheid van het mode-icoon de nodige naturel geven op het witte doek. Gelijk kreeg ze, want de visuele flair die Tautou in Coco Avant Chanel aan de dag legt, is superbe.

Coco Avant Chanel vertelt het verhaal van de jonge Chanel. Zoals de titel haast verklapt, stopt de film op het moment dat Gabrielle Chanel de volledige make-over doet naar de wereldbefaamde Coco Chanel. Veel van haar beruchte modeshows, ijskoude blikken en vertroebelde relaties met de buitenwereld, krijgen we dus niet te zien. Wat we wel voorgeschoteld krijgen, is een duidelijk inzicht in de jonge Chanel. Hoe deze kleine, breekbare vrouw ooit zo’n mode-icoon is kunnen worden en hoe haar ijzige gevoelens langzaam vorm kregen.

Vooral dat laatste speelt een belangrijke rol in de film. We volgen Gabrielle op haar zoektocht naar de waarheid in het leven. Eerst denkt ze die gevonden te hebben in een kleine cabaretshow die ze samen met haar zus ten berde brengt in een klein en vies café in een Frans dorpje. De droom van bekend cabaretier dient Gabrielle echter snel op te bergen. Haar zus en partner in crime stopt met zingen en dansen om een rijk leven te gaan leiden met een man uit de beau monde.

Eenzaam en alleen zoekt de impulsieve Gabrielle haar heil bij de rijke knakker Etienne Balsan (een schitterende Benoît Poelvoorde). Daar ontmoet ze haar grote jeugdliefde Boy (Nivola). Maar het allerbelangrijkste is dat Gabrielle zichzelf stilletjes aan begint te onderscheiden als een creatief brein met een voorliefde voor eenvoud. Op de vele feestjes in het huis van Balsan, ergert ze zich immers blauw aan de korsetten, weelderige hoeden en groteske jurken van de aanwezige dames. “Trop de parfum, trop de maquillage, trop de frou frou, trop de tout!” luidt Chanels duidelijke kritiek. Ze begint dan maar met het creëren van eigen kledij. Simpele, mannelijke deux-pièces en eenvoudige hoeden. Daar ligt ongetwijfeld de kiem van de echte Coco Chanel.

In elke biopic is het moeilijk om het verhaal snedig en interessant te houden. De eerder opgevoerde biografie La Môme over Edith Piaf was een perfect voorbeeld van de biopic die snel saai dreigde te worden. Dus hoopten we dat de Franse ezel zich geen tweede keer aan dezelfde steen zou stoten. En wat blijkt? Geduld loont! Het Chanel-verhaal geeft een veel fijnere en afgelijnde indruk. De film geeft via kleine indrukken weer hoe Gabrielle zich een idee vormt van het leven. We krijgen geen minutieuze uitzet van elke seconde van haar leven, maar dat zou dan ook saai worden. De regisseuse poogt ons via beelden en kleine momenten duidelijk te maken hoe Gabrielle, Coco wordt.

Visueel is Coco Avant Chanel dan ook een klein pareltje. Het is duidelijk te merken dat de regisseuse zelf een serieus been in de modewereld heeft (Fontaine is zelf ontwerpster). Haar visuele lijn doorheen de film is prachtig, met als uitschieters enkele symbolische scènes (de strandscène!). Ook het fantastische decor en de adembenemende kledij (met dank aan Karl Lagerfeld) getuigen van een hoog niveau en doen de film helemaal heropleven in echte Belle Epoque-stijl. De setting van de film is om vingers en duimen bij af te likken.

Zijn er dan geen minpunten aan de film? Natuurlijk wel, zo komen er bij tijd en wijl wel eens geforceerde zinnen uit de monden van de cast gerold en dreigt de film af en toe te vervallen in goedkoop sentiment. Maar Fontaine weet op tijd de zeilen weer te hijsen en de juiste koers te varen.

Het spreekt ook voor de regisseuse dat ze een enorm leuke cast opgebouwd heeft rond Coco Avant Chanel. Tautou is, zoals eerder gezegd, volledig vereenzelvigd met Coco Chanel en zelfs Alessandro Nivola (weliswaar met licht irritant Frans-Engels) overtuigt. Het is echter een Belg die de absolute show steelt. Benoît Poelvoorde krijgt met de goedlachse, maar vulgaire Etienne Balsan een vette kluif toegeworpen, maar speelt zijn rol met verve. Als geen ander kan hij, en enkel hij, na al zijn verbrande moppen en seksueel getinte spelletjes toch nog blijven charmeren.

Coco Avant Chanel is een mooie film geworden vol kleine, leuke momenten. Het vertelt ons niet zozeer het hele modeverhaal rond Coco Chanel, maar brengt de menselijke kant van het verhaal. Een meer doorgronde kijk in de jaren waar Coco nog Gabrielle was. En net dat pleit in het voordeel van de film. Geen ijskoude blikken, bombastische modeshows of eeuwige gesprekken over mode. Neen. Een eerlijke, gevoelige, grappige en correcte weergave van het leven van een jonge dame. Een jonge dame die later toevallig een Grand Cru zal blijken.