MILLENNIUM - THE MOVIE

Larsson was jarenlang journalist en schreef enkel in zijn vrije tijd aan zijn boeken. Hij droomde van een wereldwijde bestseller, maar overleed aan een hartaanval voor hij zijn droom gerealiseerd zag. Hij was amper 50 jaar. Larsson had jarenlang gewerkt en was tot drie ongepubliceerde manuscripten gekomen: zijn Millennium-trilogie. In 2005 verscheen postuum zijn debuutroman ‘Mannen die vrouwen haten’, het eerste deel van die trilogie. Het boek werd een wereldwijde hit (de Nederlandse vertaling is nu bij ons een bestseller) en een verfilming kon dan ook niet lang op zich laten wachten. Die is er nu, en delen twee en drie (‘De vrouw die met vuur speelde’ en ‘Gerechtigheid’) zijn bijna afgewerkt.

Het eerste deel, Män som hatar kvinnor (Mannen die vrouwen haten), draait rond Mikael Blomkvist, een kritische journalist voor het blad Millennium, en Lisbeth Salander, een geniale jonge hacker met een zwaar verleden. Blomkvist wordt benaderd door Henrik Vanger, een zakenman die hem het onderzoek naar Harriet Vanger wil laten overdoen. Harriet is ruim veertig jaar geleden verdwenen en vermoedelijk vermoord, maar de zaak werd nooit opgelost. De journalist bijt zich in de zaak vast en aanvankelijk lijkt zijn onderzoek, net zoals bij al diegenen die hem reeds zijn voorgegaan, op niets uit te draaien. Tot hij de onverwachte hulp krijgt van Lisbeth Salander. Samen willen ze de zaak tot op de bodem uitspitten.

Een Zweedse thriller draait meestal rond een whodunit-plot. Boeken lenen zich in deze tot karakterontwikkeling en uitdieping, wat (soms) boeiende resultaten oplevert. Voor een filmadaptatie zijn de scenaristen genoodzaakt om zich tot de essentie te beperken, met als gevolg dat dergelijke thrillers op papier altijd beter tot hun recht komen dan in de filmzaal.

Mannen Die Vrouwen Haten is zeker geen slechte film, maar voor de ervaren kijker is hij behoorlijk voorspelbaar. De clichés stapelen zich op. Wie regelmatig naar Witse, Flikken, Baantjer en consorten kijkt, weet dat de dader nooit diegene is in wiens richting alle aanwijzingen gaan. Het is altijd die brave, sympathieke en door niemand verdachte figuur op de achtergrond. En dat is hier niet anders. De meeste plotwendingen zijn niet bepaald verrassend, en ook de dialogen blijven niet altijd van clichés gespaard (of wat dacht u van: “Jij weet alles over mij, maar ik weet niets over jou.”) Wie het eerste deel van een zin in de ondertiteling vertaald ziet, kan meestal zelf aanvullen zonder op de rest te moeten wachten.

Toch is het rapport niet helemaal negatief voor Millennium - The Movie. Hoe voorspelbaar ook, de film is spannend en gaat nauwelijks gebukt onder de speelduur van twee en een half uur. Millennium - The Movie is bij momenten ook harder dan de doorsnee-thriller: naakt en expliciet geweld worden niet uit de weg gegaan.

Ook het mysterie dat rond het personage Lisbeth Salander hangt, is geslaagd. Het is duidelijk dat ze in het verleden heel wat meegemaakt en mispeuterd heeft, en de ontknoping van haar verhaal krijgen we pas op het einde van de film te zien. Anderzijds worden sommige verhaallijnen wel erg makkelijk afgehaspeld, en wordt er vervolgens niet meer op teruggekomen (zoals het machtsspel tussen Lisbeth en haar curator).

Millennium - The Movie zal smullen worden voor liefhebbers van ontspannende thrillers, maar is veel te voorspelbaar om ook de ervaren en kritische kijker te kunnen boeien. De film heeft zijn goede momenten, maar stelt toch grotendeels teleur.