Hoe geraakte je eigenlijk betrokken bij Stoic?
Ik had een ontmoeting met regisseur Uwe Boll en hij legde me het waargebeurde verhaal uit, maar ook dat het allemaal zou geïmproviseerd worden, wat me aanvankelijk nogal geschift leek. Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe meer het me een leuk experiment leek. Ondertussen ben ik bezig aan mijn tweede film met Uwe. Ik werk graag met hem.
Volgens Uwe Boll was jij de acteur die de meeste moeite had om in zijn rol te geraken. Voelde je dat ook zo aan?
Het koste me een dag om me echt comfortabel te voelen in de rol. Gelukkig werd de film chronologisch opgenomen, dus dat maakte het wel iets makkelijker.
Klopt het dat er helemaal geen scenario was?
Dat klopt. De eerste dagen had ik geen idee waar ik aan begon en wat we gingen doen.
Ben je blij met het eindresultaat?
De film heeft mijn verwachtingen overtroffen en ik was verrast hoe de acteerprestaties naar voren kwamen. Terwijl je bezig bent, heb je echt geen enkel idee hoe het eindresultaat zal worden. Het sterke aan Uwe is dat hij uit al het materiaal een goede film heeft kunnen halen. Ondanks alle chaos en het ontbreken van een scenario, had hij toch nog een concrete visie voor ogen.
Kende je zijn werk en reputatie voor je met hem werkte?
Ik ken niets anders dan zijn reputatie. Maar vanaf onze eerste ontmoeting kon ik goed met hem opschieten. Bovendien staar ik me niet blind op de zogenaamde reputaties van mensen.
Kan je ons meer vertellen over Darfur, je tweede film die je met Uwe Boll maakte?
De film heet op dit moment Janjaweed (terwijl de film op IMDB nog steeds bekend staat als Darfur, nvdr.) en we hebben de prent opgenomen in Zuid-Afrika. Het gaat over de verschrikkelijke genocide tegen de Soedanezen. Het is net als Stoic een blije komedie (lacht) en het was weer een echt avontuur. Ook in die film werd er geïmproviseerd en dat gaf me wel een raar gevoel, zeker omdat het onderwerp zo gevoelig ligt. Ik voelde me als acteur erg klein tegenover al die verschrikkelijke gebeurtenissen. Zeker ook omdat er echte Soedanezen op de set rondliepen, die alles echt ondergaan hebben. Dat plaatst alles wel weer in perspectief.
De laatste jaren maakte je vooral kleinere, meer onafhankelijke films. Terwijl je eigenlijk echt beroemd bent geworden met grootse blockbusters als Terminator 2. Wat verkies je?
Dat hangt er eigenlijk een beetje vanaf. Ik heb grote films gedaan die ik geweldig vond, maar ook B-films die ik erg leuk vond om te doen. Uiteraard heb ik ook de keerzijde van de medaille gezien. Uiteindelijk hangt het er voor mij vanaf of er bijvoorbeeld een getalenteerd regisseur achter zit.
Heb je een mening de evolutie van de Terminator-franchise na jouw bijdrage?
(Na een lange pauze komt een twijfelend antwoord) Ik heb niet alles gezien van Terminator 3, maar ik vermoed dat ik wel zal gaan kijken naar Terminator: Evolution…
Wat voor een impact heeft Terminator 2: Judgment Day op je jeugdige leven gehad?
Ik had een heleboel liefjes! (brede grijns)
Toen ging je toch nog naar school?
Ja, toch een beetje. Maar omdat ik het steeds drukker kreeg en toch al met een felle achterstand zat door mijn filmwerk, had ik nadien vaak een privéleerkracht mee op de set. Hoewel ik dat wel jammer vond, mocht ik eigenlijk niet klagen. Ik wist al vroeg wat ik wilde doen met mijn leven en Terminator 2 gaf me de carrière die ik wilde.
Na een blik op je filmografie viel het ons op dat je direct na Terminator 2: Judgment Day regelrechte genrefilms als Pet Sematary II en Brainscan hebt gedaan. Was dat je bedoeling, ondanks je jonge leeftijd?
Het kwam gewoon zo op mijn pad en het betaalde de rekeningen. Zo is het trouwens vandaag nog steeds. Sommige films doe je echt omdat je ze graag wilt doen, terwijl je andere films gewoon doet voor het geld.
Hou je er na al die jaren nog steeds van om te acteren?
Ja, ik hou er van! Als kind wil je van alles worden als je groot bent, maar ik ben gezegend dat ik acteur geworden ben en erg blij dat ik na al die jaren nog steeds werk in het vak. “But hell, sometimes I wish I made videogames!” (lacht)
Nooit zin gehad om eens iets te regisseren?
Heb ik eigenlijk nooit echt op zitten denken. Ik blijf nog wel even bij het acteren.
Maar je zingt wel?
“For fuck’s sake!” (bulderlach) Dat blijft me maar achtervolgen! Mijn vrienden maken er ook steevast grappen over. Maar het klopt jammer genoeg wel. Ik heb ooit een album opgenomen in Japan (Hold on Tight uit 1992, nvdr.) en het was daar een enorme hit. Dat was ver voor de komst van internet, dus wist ik veel dat het me ooit nog zou achtervolgen (lacht).
Naast Uwe Boll is er nog een regisseur met een specifieke reputatie, namelijk Tony Kaye met wie je American History X maakte. Er gaan de wildste geruchten over die film (Kaye werd ontslagen na creatieve meningsverschillen met New Line en wilde tevergeefs zijn naam van de filmcredits laten halen, nvdr.), maar hoe onderging jij de opnames?
Volgens mij werden deze problemen wat opgeblazen, maar ik werkte in elk geval graag met Tony Kaye. Je merkte soms wel wat van de strubbelingen, maar deze hadden niets te maken met mij dus ik werd er buiten gelaten. Ik kan dus enkel maar spreken uit persoonlijke ervaring en ik vond het geweldig om met hem te werken.
Je hebt ook meegewerkt aan de gelijknamige remake van de cultklassieker Night Of The Demons uit ‘88. Wat kunnen we van die film verwachten?
Wel, véél tieten en bloed dus dat is altijd geweldig! (lacht)
Iets compleet anders: Heb je een mening op de hele piraterijcontroverse die is losgebarsten na het lekken van de werkprint van Wolverine?
Het is een vervelende kwestie. De industrie en uiteraard ikzelf verliezen er geld mee. Maar aan de andere kant is er bitter weinig aan te doen. Maar het is een kwestie van tijd voor er weer een oplossing wordt gevonden om dat verloren geld wat te recupereren. De muziekindustrie is met onder andere iTunes en de beltonen op de proppen gekomen en ook Hollywood zal vroeg of laat met een dergelijk idee op de proppen komen. “But it sucks!”
Bedankt voor je tijd!
Awesome, thanks man!