35 RHUMS

35 Rhums gaat over treinbestuurder en alleenstaande vader Lionel (Alex Descas) die zich voorbereidt op het naderende afscheid van zijn inwonende dochter Joséphine (Mati Diop). Na bijna twintig jaar acht hij immers de tijd rijp om de laatstejaarsstudente op haar eigen benen te laten staan. Het afscheid blijkt voor beiden echter zwaar te vallen.

Denis maakt de kijker op een vertederende en subtiele manier deelgenoot van de intieme wereld die vader en dochter in een klein appartement in een voorstad van Parijs hebben opgebouwd. Het universum dat de hoofdpersonages hebben gecreëerd, is slechts voor weinigen toegankelijk. Zowel de rusteloze huisvriend Néo (Grégoire Colin), die een oogje heeft op Joséphine, als Gabrielle (Nicole Dogue), de eenzame buurvrouw en oude vriendin van Lionel, worden op afstand gehouden.

Voor het scenario deed de Française onder andere inspiratie op bij de Japanse cineast Ozu en de verhalen van haar moeder over de relatie met haar grootvader. De verhaallijn op zich mag dan vrij eenvoudig zijn de manier waarop de regisseuse de intimistische relatie tussen beiden in beeld brengt, getuigt van vakmanschap. Door de weergave van alledaagse taferelen -zoals het avondmaal dat iedere dag samen wordt genuttigd- vermijdt ze een al te nadrukkelijke en sentimentele uitbeelding van de liefde die vader en dochter voor elkaar voelen. 35 Rhums blinkt uit door zijn subtiliteit.

Verwacht dus geen klinkende dialogen -de personages zijn gehuld in zwijgzaamheid -, grootse gebaren of verrassende plotwendingen. Wat deze Franse film zo voortreffelijk maakt, zijn de stiltes tussen hetgeen gezegd wordt en de veelzeggende blikken tussen de personages.

Door overbodige dialogen achterwege te laten, is Denis erin geslaagd één van de mooiste scènes van de laatste jaren te construeren: slechts begeleid door de sensuele tonen van het nummer Nightshift van The Commodores toont ze aan dat blikken zoveel meer kunnen zeggen dan woorden. Ook de melancholische soundtrack van Tindersticks – frontman Staples vormt de ideale begeleidingsmuziek voor de sfeer en gevoelens die Denis tracht op te roepen.

35 Rhums voert de toeschouwer mee naar een wereld van tederheid en triestheid en confronteert hem tegelijk met een belangrijke vraag: wanneer is het juiste moment aangebroken om iemand los te laten? Bovendien passeren thema’s als etniciteit -de cast bestaat bijna geheel uit zwarte acteurs -, eenzaamheid en afscheid op de meest naturelle wijze de revue.Hoewel Denis’ films in het verleden niet altijd op luid applaus zijn onthaald, zal dit melancholische pareltje volgens ons velen weten te ontroeren.