TERMINATOR SALVATION

De veranderingen die voor dit vierde deel werden doorgevoerd waren behoorlijk ingrijpend. De als vanouds steeds aanwezige Arnold Schwarzenegger moest noodgedwongen vervangen worden wegens zijn verplichtingen als gouverneur van Californië, een loodzware taak die op de schouders van Christian Bale terecht komt. Verder vond er ook een regisseurswissel plaats. McG is nu de grote baas, een hippe naam (bij gebrek aan een betere benaming) die we vooral kennen van de twee Charlie’s Angels-stinkers.

Dit vierde deel begint wanneer de lang aangekondigde oorlog tussen mens en machine reeds in het voordeel van de machine beslecht is. We bevinden ons in het jaar 2018 en de wereld geeft een dode en verlaten indruk. De weinige mensen die nog over zijn worden opgespoord door de machines en vervolgens lekker opgeblazen. De meeste overblijvenden hebben zich gegroepeerd in het Verzet, waaronder ook John Connor. Connor is de uitverkorene, diegene die de wereld van de machines zal moeten redden, maar niet iedereen erkent zijn gezag. Hij is op zoek naar Kyle Reese, een tiener die hij naar het verleden moet sturen om zijn vader te worden (ja, aan complexiteit ontbreekt het de Terminator-films alvast niet). Reese ontmoet een zekere Marcus Wright, een vreemdeling die niet lijkt te weten wat er aan de hand is in de wereld, en samen gaan ze op zoek naar John Connor om zich bij het Verzet aan te sluiten.

Wie de vorige drie films gezien heeft, had alvast verwachtingen: een spectaculaire film die zichzelf niet al te serieus neemt. Deze vierde film kan niet voldoen aan beide verwachtingen. Spectaculair is de film zeker, misschien zelfs een beetje té. De eerste drie kwartier van de film wordt gevuld door het op de vlucht gaan voor en het vernietigen van allerlei verschillende machines. Soms leunt Terminator Salvation zelfs meer aan bij een nieuwe Power Rangers-film dan bij de nieuwe Terminator. Of wat dacht je van een gigantische robot die zichzelf, wanneer die dat nodig acht, in een vliegtuig kan veranderen en zelfs Terminatormotoren uit zijn onderste ledematen tevoorschijn kan laten komen? Juist ja. Na drie kwartier van dit soort scènes snakken we dan ook echt naar een rustpunt, al was het maar twee seconden. Het tweede helft van de film is evenwichtiger en spannender en richt zich geheel op een infiltratieoperatie in Skynet. Nog steeds spectaculair genoeg, maar wel stukken aangenamer om naar te kijken.

Ook de zekere zweem van ironie die over de vorige Terminator-films hing en voor een zeer groot deel te wijten was aan de oneliners, de houtige bewegingen en het ridicule accent van Arnold Schwarzeneger is in dit deel nergens terug te vinden. Christian Bale is een acteur die altijd al op ons respect heeft kunnen rekenen, maar hier neemt hij zichzelf te serieus, net als de gehele film trouwens. De twee momenten die de kijker toch nog een blik op het verleden gunnen maken de heimwee naar vroeger alleen maar groter. De eerste keer betreft het een belachelijk en totaal overbodig rolletje van Arnold Schwarzenegger als robot, de tweede keer debiteert John Connor de onsterfelijke oneliner “ I’ll be back “, maar deze verliest al zijn kracht en humor uit diens mond en was beter achterwege gebleven.

Maar het grootste punt van kritiek is misschien nog wel dat we niet te zien krijgen waar we al sinds de release van The Terminator in 1984 op wachten: de oorlog tussen mens en machine. Het einde van Terminator 3 luidde het begin van deze oorlog in en deed de fans reikhalzend uitkijken naar het volgende deel. Vreemd genoeg pikte dit deel pas in wanneer het grootste deel van de langverwachte oorlog al achter de rug was…

Weinig positiefs te melden dus: Terminator Selvation is het hele eerste deel van de film te heftig en te druk en neemt zichzelf als film veel te serieus waardoor de humor die rond deze reeks hing volledig verdwenen is. Het verlangen naar het Terminator-verleden zal bij velen toenemen. Misschien is dit nog wel eens het moment om de drie eerder verschenen films uit de dvd-kast te halen.