CRANK: HIGH VOLTAGE

Hoewel het uitgangspunt op een sterk staaltje absurditeit berust, geef je het – net als bij de eerste film – al van bij de beginscène op om logische verklaringen naar voor te schuiven voor dit actievehikel op speed. Regisseurs Neveldine & Taylor hadden in Crank al duidelijk gemaakt dat de funfactor alles beheerst en de aanleiding is voor vele – toegegeven, zo goed als ongeziene – situaties die elke vorm van realiteit ontberen. In Crank: High Voltage is het niet anders. Het is meer van hetzelfde in een – hoe was het nog mogelijk? – nóg hogere versnelling. De Mont Ventoux beklimmen op je achterwiel was nooit zo gemakkelijk.

Na een vrije val uit een helikopter is de onsterfelijke Chev Chelios (Jason Statham als zijn eeuwige zelf) nog steeds niet klein gekregen. De gangsters kunnen hem kennelijk nog gebruiken, en dus vliegt de ‘openhartige’ Chelios op de operatietafel waar hij een kunsthart krijgt ingeplant. Eenmaal ontsnapt, ontdekt hij het neveneffectje van zijn cadeau: hij moet zichzelf nu en dan stroomstoten toedienen om het ingebrachte apparaatje draaiende te houden.

Eenvoudiger gezegd dan gedaan, zo blijkt. Want terwijl Chev met zijn nieuwe hartproblemen probeert af te rekenen, staan de bad guys in rijen aan te schuiven om zijn elektriciteitscentrale volledig lam te leggen. Om zijn oude hart terug te vinden moet hij wederom de hel trotseren en heel wat vloeken en kogels zien te ontlopen. Om nog maar te zwijgen van de manieren waarop hij zijn kunsthart oplaadt. Want het blijft niet bij een eenvoudige autocarburator…

Net als in het eerste deel wordt je vanaf de eerste minuut meegezogen in het actiespektakel. Het houdt zelfs niet op wanneer de credits over het scherm gaan rollen. Het hoge tempo zou je bijna de zaal doen uithollen om je zelf een stevige stroomstoot toe te dienen. Want hoewel Statham zich in de overdreven actiescènes moeiteloos staande houdt (hij is de ideale man om dit soort filmpjes van de ondergang te redden), is de zwierige montage enorm vermoeiend om volgen. Het jachtige camerawerk heeft evenwel zijn effect, terwijl de brutale actie met droog sarcasme wordt weggelachen. De scène waar Chelios iets vreselijks doet met een shotgun zal heel wat mensen ongemakkelijk in hun stoel heen en weer doen schuiven…

Jason Statham is gelukkig de enige man die je dergelijke nonsens kan vergeven. De rest van de cast bakt er echter weinig van. Zo zien we onder andere Ling Bai als hysterische en ultravervelende prostituee, en Amy Smart als blonde bimbo die tijdens een hilarische publieke vrijpartij een heel stadion bij elkaar kreunt. Ook wijlen David Carradine mag even opdraven met een groteske plaksnor. Hoewel de humor het verhaal meer lucht moet geven, is het effect ervan niet altijd even geslaagd (de ‘hoofdscène’ gaat net dat tikkeltje te ver…).

Het geheel zal de liefhebbers (vermoedelijk aan mannelijke zijde) van het eerste deel meer dan plezieren en de tegenstanders nog meer verafschuwen. Wie op zoek is naar een mix van hersenloze nonsens, brutale actie en over-the-top humor in hyperkinetische snelheid, zal zich zeker niet bekocht voelen. Maar vergeet de stroomgenerator niet!