IGOR

Het land Malaria zit constant verborgen onder donkere wolken, waardoor planten geen kans krijgen om te groeien en het altijd slecht weer is. Om de economie toch gaande te houden, beslist koning Malbert (Jay Leno) om verschrikkelijke wapens te ontwikkelen zodat hij andere landen kan afpersen. De waanzinnige wetenschappers die deze wapens uitvinden worden dan ook als helden beschouwd. Iedereen die mismaakt wordt geboren, is veroordeeld tot een bestaan als ‘Igor’, het hulpje van een wetenschapper.

Eén van deze hulpjes, Igor (John Cusack), beseft echter dat hij slimmer is dan de wetenschapper die hij moet helpen, Dr. Glickenstein (John Cleese). Na een afschuwelijk ongeluk grijpt hij de kans om samen met zijn twee hulpjes, het brein in een stolp Brian (Sean Hayes) en het zelfmoordkonijn dat niet kan sterven Scamper (Steve Buscemi), zelf een uitvinding in elkaar te steken: een afschuwelijk monster dat hij tot leven zal wekken.

Hoewel de plot vrij donker lijkt, is Igor een heel speelse film geworden met veel intelligente wendingen en een satirische sneer naar de maatschappij van tegenwoordig. Niet enkel het gebruik van wapens als afschrikmiddel wordt op de korrel genomen. Ook de schoonheidsidealen van nu moeten eraan geloven. Dit zijn niet onmiddellijk onderwerpen die je verwacht aan te treffen in een animatiefilm, maar ze worden mooi verwerkt in het verhaal.

Sommige grappen gaan ook voorbij aan een niveau dat voor kinderen geschikt is. Pixar films worden altijd geroemd omdat ze zowel voor kinderen als hun ouders grappen bevatten. Toch valt ons steeds weer op dat ouders het hardst om de kindergrappen lachen. Igor durft verder te gaan en bij sommige moppen hoopten we dat de kinderen ze –voor hun eigen bestwil- niet zouden begrijpen. Natuurlijk is een konijn dat de hele tijd zelfmoord pleegt op het randje, maar Steve Buscemi injecteert zoveel sarcasme in zijn personage dat het allemaal luchtig genoeg blijft.

Niet alle grappen treffen doel en wanneer het midden van de film nadert, boet Igor aan kracht in. Eens Malaria geplaatst is en de maatschappij volledig uit de doeken is gedaan - wat op een zeer vermakelijke manier gebeurt- moet de plot het overnemen. Dan pas merk je dat de verhaallijn zwakjes is. Slechts naar de ontknoping toe kon onze aandacht weer volledig getrokken worden. Het einde was dan ook van een hoger niveau. Dit euvel plaagt de concurrenten van Disney ook wel eens, maar valt minder op omdat hun personages sterker worden opgebouwd.

De personages van Igor worden door heel wat bekende namen ingesproken. Eén voor één doen ze dit uitstekend. Soms overschaduwden de acteurs echter hun digitale evenbeelden. Vooral John Cleese en Jay Leno klinken te veel als zichzelf en na een tijd wordt het spelletje 'raad de stem' te overheersend.

Een ander euvel is het gebrek aan ervaring van de productiestudio wat betreft grote actiescènes. In de rustigere scènes wordt alles met vaste hand geregisseerd. Wanneer er snellere actie in beeld komt, raakt het overzicht vrij snel verloren en weet je als kijker soms niet wat er aan de hand is. Zo is er aan het begin van de film een wilde achtervolgingsscène op een berg tussen twee voertuigen. De ontknoping hiervan verklappen we niet, maar de volledige scène wordt zó rommelig in beeld gebracht dat het nooit duidelijk is wat er gebeurt.

Het kleinere budget van Igor is geen storende factor. Het is natuurlijk duidelijk dat de animatie net iets minder vloeiend en scherper is dan bij de enorme producties, maar iedereen weet dat dit niet het belangrijkste is. Digitale personages met een hart, een interessant verhaal en een deskundige regisseur kunnen veel goedmaken. Hoewel Igor niet alle verwachtingen kan inlossen, zorgt de film voor een prima digitale ervaring die de kijker –ongeacht leeftijd- anderhalf uur lang weet te vermaken. Een instant klassieker zoals andere digitale producties is het weliswaar niet geworden.