TOWELHEAD

Alan Ball moet zowat de koning van de ongemakkelijke personages zijn. Als schrijver van American Beauty en Six Feet Under bewees hij al zijn talent als scenarist. Met Towelhead wil hij ook zijn talent als regisseur laten zien.

In het begin van de jaren negentig valt Irak Koeweit binnen. Jassira woont op dat moment in Syracuse bij haar moeder, maar wordt door haar verplicht om naar haar vader te verhuizen in Houston wanneer blijkt dat ze te volwassen begint te worden en het hoofd van haar stiefvader op hol brengt. Haar vader, Rifat Maroun, is echter een strenge Libanese moslim, wat natuurlijk de relatie met zijn puberende dochter er niet gemakkelijker op maakt.

Jassira is dan ook blij wanneer ze mag gaan babysitten op de buurjongen om zo wat minder thuis te zijn. Daar ontdekt ze echter 18+ magazines en wanneer Travis, de vader van de buurjongen en Amerikaans marinier, ziet dat ze deze zonder veel schroom bekijkt, slaat ook bij hem de fantasie op hol. Op school ontmoet Jassira ook nog eens Thomas, een wat oudere jongen die haar wel ziet zitten, maar Thomas is zwart en Rifat vindt dat zijn dochter toch echt wel beter verdient.

De ongemakkelijkheid begint al onmiddellijk vanaf de eerste scènes. Jassira wil zich voor de eerste keer op meer intieme plekken ontharen en krijgt daar de hulp bij van haar stiefvader. Vanaf dan gaat het eigenlijk alleen maar van kwaad naar erger en op sommige momenten vraag je je wel eens af of je nog wel naar legale scènes aan het kijken bent. Onze opluchting was dan ook groot toen bleek dat Summer Bishil, de actrice die Jassira speelt, meerderjarig was en dus zonder problemen met deze scènes kon omgaan.
Het blijft echter ongelooflijk hoe deze half-Indiaanse actrice er heel erg jong uitziet voor haar leeftijd. Hierdoor blijft Towelhead realistisch aanvoelen en vraag je je terecht soms af wat al die volwassenen bezielt. Ze acteren alsof ze voor hun rol geboren zijn, hoe onlogisch hun acties soms ook zijn. Vooral Peter Macdissi, als Islamitische vader, is angstaanjagend streng maar ook ongelooflijk grappig wanneer hij van leer trekt tegen Saddam. Klasbakken Aaron Eckhart en Toni Collette zijn hun geweldige zelf en tillen Towelhead naar een hoger niveau.

Het verhaal wordt door deze acteerprestaties gelukkig wat interessanter, want het schiet op sommige vlakken tekort. Zo lijkt het soms alsof Alan Ball zoveel mogelijk ongemakkelijke scènes in één film bij elkaar heeft willen steken. Ze volgen elkaar in snel tempo op, maar hierdoor verliest Towelhead wat aan geloofwaardigheid. Als je thema's als onder andere racisme, seksuele ontwikkeling, godsdienst en buitenlandse invallen samen brengt, dreigt al snel het risico tot overdaad.

Alan Ball houdt er bovendien van om zijn scènes te vullen met dubbele bodems en symbolische bewegingen. In Six Feet Under deed hij dit al uitgebreid uit de doeken, en we durfden soms aan onze eigen intellectuele vermogens te twijfelen wanneer we zagen hoeveel we eigenlijk gemist hadden. Dat zal bij Towelhead wel niet anders zijn, maar als je er bijna een draaiboek bij moet halen om alle symbolen te ontrafelen, twijfelen we aan hun doeltreffendheid.

Een gezellige avond wordt het niet bij het kijken van Towelhead. Ball laat je ineenkrimpen in je stoel van plaatsvervangende schaamte. Hij is er echter in geslaagd een knappe film te maken die heel wat thema's zonder schroom aansnijdt en die er zeker voor zorgt dat je even zal nadenken.