THE HAUNTING IN CONNECTICUT

Het gezin Campbell heeft het al een hele tijd niet makkelijk. Hoewel er genoeg liefde is, staat het gezin door de ziekte van één van de kinderen onder enorme druk. Matt Campbell (Kyle Gallner) heeft namelijk kanker en het gezin woont ver van het ziekenhuis waar de jongen behandeld wordt. Sara (Virginia Madsen) en Peter (Martin Donovan) nemen dan maar het besluit om te verhuizen naar een oud huis in Connecticut. Het pand, dat voordien een mortuarium was, is versleten, maar ligt zeer dicht bij het ziekenhuis. Sara is ervan overtuigd dat een likje verf wonderen kan doen, waarna het gezin met goede moed aan het nieuwe avontuur begint. Al snel begint Matt echter zeer vreemde en angstaanjagende dingen te zien. Terwijl de dokters het aan de kanker wijten, komt het gezinnetje langzaam maar zeker tot de ontdekking dat er veel meer aan de hand is in het huis in Connecticut…

Net als The Amityville Horror is The Haunting in Connecticut losjes gebaseerd op zogenaamd waargebeurde feiten. Hoewel de eerste film en de bewuste zaak onderdeel zijn van het collectieve geheugen van de gemiddelde bioscoopganger werden de gebeurtenissen van The Haunting in Connecticut enorm uitgesmeerd in de gespecialiseerde media. De vreemde gebeurtenissen in het bewuste huis van de familie Al en Carmen Snedeker in Southington in Connecticut lagen niet enkel aan de basis van een hele resem documentaires (de bekendste is van Discovery Channel). Het inspireerde auteur Ray Garton eveneens tot het schrijven van een boek. Nu is er dus de bioscoopfilm.

Toch is het een beetje jammer dat men niet een regisseur met meer ervaring in de regisseursstoel heeft laten plaatsnemen. Peter Cornwell heeft duidelijk nog geen eigen stijl ontwikkeld en gebruikt alle banale trucjes die het genre rijk is om gevoelens van angst op te wekken. Hier en daar schrik je wel eens, maar dat is dan eerder de verdienste van de uitstekende acteurs en hun talent om meer te maken van de typische personages. Meestal heb je het allemaal al eens eerder gezien, waardoor The Haunting in Connecticut vaak overkomt als een zeer clichématige bedoening.

De speciale effecten zijn dan weer wel dik in orde. Hoewel je niet echt angst of spanning voelt, bevat de film toch enkele originele spookverschijningen. Het niveau van The Haunting in Connecticut wordt, zoals eerder aangehaald, bijna volledig omhoog getild door de uitstekende interactie tussen Virginia Madsen en Kyle Gallner. Deze twee bijten zich vast in hun respectievelijke personages en geven hen genoeg emotionele kracht en menselijke diepgang mee om mee te leven met de tragische en mysterieuze gebeurtenissen. De cast wordt verder aangevuld met eersterangs karakteracteurs zoals Martin Donovan en Elias Koteas. Toch gaat ook deze laatstgenoemde soms een tikkeltje uit de bocht.

The Haunting in Connecticut werd een verrassende hit in thuisland Amerika en ook hier zullen mensen naar de bioscoopzaal gelokt worden met de slimme slogan: ‘gebaseerd op waargebeurde feiten’. Het is immers een feit dat we allemaal wel een beetje nieuwsgierig zijn naar het paranormale en de vraag of het al dan niet bestaat. Het is dan ook zeer jammer dat The Haunting in Connecticut zo angstaanjagend gewoon, nagenoeg spanningsloos en rijk aan clichés is.