En raad eens? Die frisse onstuimigheid werkt uitstekend. Sterker nog: met Le Hérisson lijkt het erop alsof Achache één van de sterkste films van dit jaar heeft gedraaid, ook al zal de ticketverkoop minimaal zijn.
De centrale figuur in Le Hérisson is de 11-jarige Paloma. Het meisje woont met haar ouders en zus in een luxeappartement in Parijs, maar ze heeft vooral behoefte aan rust. Ze is extreem intelligent, enorm creatief en heeft een levendige fantasie. Een bijzonder kind dus, maar haar ouders zien haar eerder als een teruggetrokken en bizar wicht.
Madame Michel is de conciërge van het flatgebouw. De 54-jarige weduwe oefent al jaren dezelfde job uit en heeft zich neergelegd bij de dagelijkse routine. De andere bewoners minachten haar – ze is tenslotte maar de conciërge – maar wanneer Kakuro Ozu het gebouw intrekt, ziet hij een heel andere vrouw: een intelligente en charmante dame met een enorme liefde voor literatuur en film. De drie bijzondere mensen in het gebouw vinden elkaar en worden vrienden.
De plot is bedrieglijk eenvoudig, maar de personages zijn zo goed uitgewerkt dat alle elementen naadloos in elkaar klikken. Paloma is een sterk personage en is nog het best te vergelijken met een grimmige versie van Amélie Poulain: op haar twaalfde verjaardag besluit ze zelfmoord te plegen omdat ze haar leven niet wil doorbrengen in de beslotenheid van een viskom en niet oud wil worden als verlepte sla. Door het raam springen is volgens haar een domme manier om zelfmoord te plegen, want dat doet alleen maar pijn en je wil toch net dat de pijn stopt? Daarom steelt ze elke week één kalmeerpil van haar moeder en bewaart deze zorgvuldig tot de tijd rijp is. In tussentijd legt ze haar voor buitenstaanders banale leven vast op film en houdt ze van tekenen en schilderen.
Dat een film over een 11-jarig meisje met zelfmoordgedachten als komedie gecatalogeerd wordt, is vreemd. De term tragikomedie past beter maar ondanks de depressieve personages (een meisje dat zelfmoord wil plegen en een conciërge met een verschrompeld zelfbeeld) is de film niet zwaarbeladen. Hier en daar is er zelfs wat subtiele humor te ontdekken. Achache speelt ook niet altijd en overal op veilig, zo kunnen mensen wel eens afknappen op Paloma’s tot leven komende tekeningen.
Is er dan niets negatiefs te melden? Misschien dat het verhaal te veel leentjebuur gaan spelen is bij Amélie Poulain: ook hier speelt het verhaal zich af in Parijs en ook hier gaat het om een voor anderen vreemd meisje dat zich nog verwonderen kan over de wereld en liefde koestert voor mensen. Naarmate de film vordert, stelen Paloma, Madam Michel en Kakuro Ozu echt het hart. Misschien kan zelfs een traan niet onderdrukt worden. Le Hérisson is een pareltje dat langzaam maar zeker onder de huid kruipt en niet van plan is daar snel weg te gaan.
Titel: Le Hérisson
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u40
Regisseur: Mona Achache
Acteurs: Garance Le Guillermic, Josiane Balasko, Togo Igawa, Anne Brochet, Ariane Ascaride