THE HURT LOCKER

In The Hurt Locker komt Sergant James ontmijner Sergant Thompson vervangen nadat deze omgekomen is bij een missie. James is een kei in zijn vak, maar heeft lak aan regels en procedures en neemt al eens graag een risico. James botst dan ook met de meer autoritair ingestelde Sanford, maar uiteindelijk weten de twee wel wat ze aan elkaar hebben.

Geen inleiding in The Hurt Locker. We worden meteen in de actie gegooid en vanaf de allereerste scène wordt het duidelijk waar de film heen wil: ontmoet de ontmijningsdienst van het Amerikaanse leger, de jongens die elke dag opnieuw hun leven op het spel zitten. En dat het team van James routineuze klusjes nooit helemaal als routineus kan beschouwen, maakt Bigelow op magistrale wijze duidelijk. The Hurt Locker is overduidelijk een actiefilm, een oorlogsfilm, maar toch zijn er geen shootouts en zijn zelfs de explosies tot een minimum beperkt.

Bigelow toont zich vooral sterk in spanningsopbouw: bij elk draadje dat doorgeknipt wordt zitten we op het puntje van onze stoel, twee uur lang, missie na missie. Het onbetwiste hoogtepunt is de sniperscène midden in de woestijn – nu al een klassieker – maar ook de scène met de body bomb zal menig kijker lange tijd bijblijven. Ga zelf maar ervaren waarom. The Hurt Locker is duidelijk ook geen propagandafilm: soldaten sneuvelen en het Irak dat we te zien krijgen is het realistische gehavende en in puin liggende land. Een land waarin elke voorbijganger, elk Irakees burger, per definitie verdacht is wanneer hij welke beweging dan ook maakt of wanneer hij dat net niet doet. Dit levert scènes op van opgefokte en schijnbaar paranoïde soldaten, maar – opnieuw – door de magistrale spanningsopbouw vinden we als kijker zelf dat die of gene man er toch maar verdacht uitziet en elke seconde een bom tot ontploffing zou kunnen brengen.

De hoofdrollen worden ingevuld door relatief onbekende namen. De enige actrice die bij velen op herkenning zal kunnen rekenen, Evangeline Lilly uit Lost, heeft een verwaarloosbaar bijrolletje. Revelatie van deze film is ongetwijfeld Jeremy Renner, de naar kicks op zoek zijnde ontmijner die thuis een kind heeft dat op hem wacht, maar niet kan weerstaan aan de lokroep van de oorlog. Hoe schrijnend dit ook is, als kijker hebben we respect voor het vakmanschap en het lef van Sergant James. Anthonie Mackie is perfect gecast in de rol van Sanford, de tegenpool van James, een man die zich persoonlijk verantwoordelijk voelt voor zijn teamgenoten en die gehoorzaamd aan autoriteit.

Memorabele actiescènes zijn er genoeg, maar ook de emoties worden zeker niet uit de weg gegaan in The Hurt Locker, zij het dan vooral aan het einde. De aan het einde van zijn dienst emotioneel en psychisch gebroken Sanford is een sterk moment in de film, maar het is vooral de slotscène die iedereen in de zaal zal doen meevoelen.

The Hurt Locker is een spannende actiefilm, maar bovenal een sterk staaltje spanning en psychologie. De cast doet het uitstekend in deze eerste politiekloze Irakfilm en het ontbreken van zo een verhaallijn of het al te duidelijk innemen van een standpunt is een verademing. Dit maakt The Hurt Locker hoogst origineel, een sterke film tout court en niet zomaar ‘omdat het een film is over de oorlog in Irak’. Pure klasse.