(500) DAYS OF SUMMER

Bij aanvang van deze recensie moeten wij meteen iets bekennen: hier bij Moviegids zijn we van mening dat er een speciale plek in de hel werd gereserveerd voor “de romantische komedie”. We beseffen maar al te goed dat het onze taak is om alle soorten films aan een evenwaardige, kritische blik te onderwerpen maar we liegen als we schrijven dat we onze messen niet een beetje meer scherpen vooraleer we naar een gevreesde “rom-com” moeten gaan kijken.

En vergis u niet: (500) Days of Summer is een romantische komedie. De film gaat ontegensprekelijk over de liefde en er mag gelachen worden maar wat u hier gelukkig niet zult aantreffen zijn klefferige finale's in een luchthaven, zeemzoeterige dialogen die u naar kotszakjes doen grijpen en onrealistische taferelen waar uw naar wanhopige romantiek smachtende eega bij wegdroomt.

Deze vijfhonderd dagen gaan over wat er gebeurt tussen twee mensen die helemaal niet bij elkaar passen; over de ergernissen en problemen die ontstaan als de eerste aantrekkingskracht uitdooft... en er niets meer dan die ene vonk blijkt te zijn. (500) Days of Summer is een anti-romantische komedie zoals War of the Roses er een was. De personages gaan elkaar misschien niet fysiek te lijf maar de wonden die door hen worden geslagen laten emotionele littekens achter.

Tom Hansen (een uitstekende Joseph Gordon-Levitt) wordt smoorverliefd op zijn nieuwe, schattige collega Summer (Zooey Deschanel). Zij toont ook wel interesse in hem en de twee beginnen iets wat lijkt op een relatie. Maar als blijkt dat Summer niet gelooft in de “ware liefde” en ze haar relatie met Tom als weinig meer dan een tussendoortje ziet komt het tot een breuk. Voor Summer levert dit amper stress op maar voor Tom breekt een moeizame rouwperiode aan.

Op het jongste Filmfestival van Vlaanderen-Gent was (500) Days of Summer als een frisse bries die door de duistere bioscoopzalen waaide. De plot mag dan wel niet bijzonder hoopgevend en optimistisch lijken maar deze heerlijke debuutfilm van regisseur Marc Webb werd met zoveel enthousiasme en humor ingeblikt dat je als kijker niets anders kan dan de hele prent met een brede glimlach gadeslaan.

Het ingenieuze scenario van Scott Neustadter en Michael H. Weber onthult al meteen een grote troef: het verhaal wordt niet chronologisch verteld. Aanvankelijk lijkt het alsof de film zonder veel structuur van hot naar her springt (bijvoorbeeld; van Dag 386 naar Dag 5) maar algauw wordt het duidelijk dat de makers net op deze manier de evolutie en achteruitgang van een relatie willen belichten. In een scène zien we hoe Tom verschillende kleine details van Summer prijst om niet veel later met dezelfde details te illustreren wat hij aan haar haat. De prent slaagt er zo in om een realistisch beeld van “de liefde” te creëren zonder daarbij prekerig of moraliserend te gaan doen. Meer zelfs; de film blijft speels en amusant en rondt bovendien af met een intelligente, goed uitgedachte finale.

Joseph Gordon-Levitt is er na zijn rol als Tommy Solomon in de sitcom 3rd Rock from the Sun in geslaagd om naar een interessante filmcarrière over te schakelen. Met rollen in onder meer Mysterious Skin, Brick en The Lookout wist hij zichzelf geloofwaardigheid als acteur aan te meten en dit jaar lijkt het erop dat hij zichzelf helemaal thuis voelt in zijn métier. In 2009 dook hij ook op in G.I. Joe en dat bombastische actievehikel mag dan misschien wel geen hoogstaand voorbeeld van de audiovisuele kunst zijn maar zijn vertolking als de verminkte, geschifte doktor met megalomane ambities was wel het leukste in die film. In (500) Days of Summer is het zijn taak om de film te dragen en dat doet hij met zoveel jeugdig enthousiasme dat de film al meteen geslaagd mag genoemd worden. Let maar eens op de hilarische danssequentie halverwege de film; het is de uitdrukking van een gevoel dat menig man zal herkennen.

Als zijn antagoniste heeft Zooey Deschanel een carrière gemaakt als schattige “girl next door”. De kans om een verwrongen versie van een soortgelijk personage te spelen laat ze dan ook niet onbenut. Summer is niet meteen een schurk; de scenaristen doen er goed aan om van haar geen gemene feeks te maken maar aangezien de film zich vooral vanuit het oogpunt van Tom afspeelt wordt zij onoverkomelijk toch de oorzaak van alle onheil. Het is dan ook bewonderenswaardig dat het publiek haar niet gaat haten.

De rest van de cast (de collega's op het werk; een bedrijf waar wenskaarten worden gemaakt, de vrienden) levert evenzeer goed werk af zonder daarbij het centrale duo te overheersen en de film kan bogen op een fantastische soundtrack die het geheel nog meer met humor en emotie kruidt.

(500) Days of Summer is een oprechte aanrader. De prent is nergens cynisch of gemeen maar verbloemt evenmin. De makers durven het tevens aan om iets te vertellen over een onderwerp waar we allemaal mee te maken krijgen, vervallen zelden in de clichés van het genre en overgieten het met een flinke scheut humor die u gegarandeerd met een glimlach de zaal zal doen verlaten! Met of zonder lief!

Gezien op het 36ste Internationaal Filmfestival van Gent.