Het mag gezegd, geschreven en van de daken geschreeuwd worden: de dagen dat F.A.C.T.S. scheef bekeken werd (als het ooit al zo is geweest) en in de marge naast de “echte” filmgebeurtenissen stond, liggen al lang achter ons. Het gebeuren is grootser en indrukwekkender dan ooit; ondersteund door een uitgekiende, professionele organisatie en voortgestuwd door een steeds grotere groep internationale gasten die maar wat graag naar Gent afzakken.
Enkele jaren geleden verhuisde F.A.C.T.S. van het ICC Congrescentrum in het Citadelpark in Gent naar het beter in het oor klinkende Flanders Expo. De verhuis luidde meer en grotere zalen en mogelijkheden tot uitbreiding in. Dit jaar had de organisatie geopteerd voor drie zalen waarbij de eerste dienst deed als een hal boordevol games en het podium voor de cosplay-wedstrijd (waarbij deelnemers als stripfiguren en/of personages uit films een korte act komen opvoeren). In de tweede en derde zaal hadden de verkopers zich verzameld en de verschillende standhouders hadden weer torens vol collectibles, speeltjes, boeken, popjes en strips opgebouwd. Aan deze torenhoge geek-paleizen kan elke bezoeker zijn zuurverdiende euro’s kwijt.
Handtekeningenjagers
In de tweede zaal waren ook de gasten ondergebracht. Bezoekers konden op de foto met gerimpelde A-Team-coryfeeën als de originele Face (Dirk Benedict) en Murdock (Dwight Schultz); met een imitatie van het iconische A-Team busje op de achtergrond. We kregen te horen dat Benedict liever geen pers te woord stond maar Schultz was meer dan beschikbaar om enkele vragen te beantwoorden. Hij was vol lof over de conventie maar vond het moeilijk om de realiteit ervan te plaatsen. Dat mensen zijn handtekening willen en hem willen aanraken leek hem nog altijd ronduit bizar. We merkten vooral zijn ergernis over de A-Team remake en de manier waarop hij en Benedict met een nietszeggende cameo (na de eindgeneriek) aan de kant waren geschoven.
Schultz bleek niet te spreken over de manier waarop de nieuwe versies van hun personages waren geportretteerd (“De schrijvers namen elementen van B.A., Murdock en Hannibal en gaven die aan Face; om zijn personage groter te maken dan de anderen.”) maar was wel tevreden over zijn vervanger Sharlto Copley; die in de A-Team anno 2010 Murdoch vertolkt (“zijn versie van het personage was de enige die gelijkenissen vertoonde met hoe hij in de serie werd geschreven en gespeeld”).
Kristanna Loken, de rijzige blondine die het aan de stok kreeg met Arnold Schwarzenegger in Terminator 3 en zich daarna vooral van haar naaktste kant liet zien in Uwe Boll-pulp als Bloodrayne en In the Name of the King, was “pleased to meet us” maar kon/wou geen interviews geven. We hielden er een handdruk aan over (zo een die overenthousiaste mannen laat declameren dat ze “hun hand nooit meer zullen wassen”).
Let Me Out
Met Doug Bradley – Pinhead uit de Hellraiser-films – hadden we het over de nakende/mogelijke remake van Hellraiser en kregen we een vurig doch stijfdeftig, British upper class pleidooi tegen de remake in al zijn vormen. Het is maar de vraag of een man die in maar liefst acht Hellraiser-films de centrale demonische schurk heeft vertolkt de juiste persoon is om het te hebben over de debiliteit van Hollywood en winstbejag, maar hij liet er desondanks geen twijfel over bestaan: hij zal niet meewerken aan een nieuwe versie van het origineel. Om zijn mening kracht bij te zetten vertelde hij ons dat hij Let Me In - de remake van Let the Right One In - liever anders getiteld had gezien... namelijk als – u kon het waarschijnlijk al raden - Let Me Out.
De meeste televisie- en sciencefictionkijkers kennen acteur Robert Picardo uit Star Trek: Voyager en Stargate: Atlantis maar wat velen waarschijnlijk niet weten is dat deze sympathieke karakteracteur ontelbare rollen op zijn CV staan heeft en tevens een van de fetisj-acteurs is van Gremlins-regisseur Joe Dante. Hoe moeilijk het ook is om tussen het signeren, de vraag-en-antwoord sessies en het poseren voor foto's door korte gesprekken met de gasten aan te knopen; zo eenvoudig verliep onze babbel met Picardo.
Wijze woorden
Hij verzocht ons in een aparte relax-ruimte te gaan praten en bleek een bijzonder nuchtere, grappige gesprekspartner te zijn die een belangrijke tip had voor elke jonge acteur: werk hard, leer het vak, spaar je geld, zorg ervoor dat je broekrits niet openstaat voor je op het podium gaat en, belangrijk boven alles; sta open voor diverse rollen. Laat je niet beperken door jouw eigen idee van het soort acteur dat je bent. Wijze woorden.
Het lijkt erop dat voor F.A.C.T.S. het cliché bigger is better wel opgaat. Elk jaar opnieuw komen horden fans, kijklustigen en nieuwsgierigen naar de conventie afgezakt, dat ondertussen een te duchten speler op de internationale markt is geworden.
De gasten zijn zichtbaar tevreden en komen zelfs meer dan eens (enkele leden van de 'Allo 'Allo-cast die eerder al Gent hadden bezocht waren opnieuw van de partij); er wordt hevig gekocht en verkocht en we konden er nog meer dan anders over de koppen lopen.
Zelfs de soundtrack-verkoper, die zich al eens durft te ergeren aan de weinige interesse voor filmmuziek (F.A.C.T.S. is een van de weinige beurzen waar deze man nog succes heeft), wist niet wie hij eerst moest bedienen.
Over de organisatie niets dan lof. Zelfs problemen die zich tijdens de dag voordeden – zoals een hotdog-kraam dat tijdens de drukke uren voor een heus bottleneck-effect zorgde – werden meteen opgelost. Iedereen hield het hoofd koel; gasten, bezoekers en verkopers waren moe maar voldaan en zo kwam aan deze editie van F.A.C.T.S. op zondag 24 oktober een mooi einde. We kijken nu al uit naar de editie van 2011!