Het verhaal is weinig complex. Als Repo Man moet Otto, al dan niet vergezeld van een collega, auto’s die door bedrijven worden teruggevorderd in beslag nemen. Dit levert meer dan eens hachelijke, en zo nu en dan komische, situaties op. Otto ontvangt meerdere malen klappen en kan ook niet ontsnappen aan schietgrage boze autobezitters die, zoals de kijker al kan raden, hun kostbare bezit niet zonder slag of stoot in beslag laten nemen.
In deze bijzondere setting belandt Otto ook nog eens in een curieuze intrige waarbij vermeend geheime agenten naarstig op zoek zijn naar een gestolen Chevy Malibu die een zeer mysterieuze lading herbergt. Vooralsnog een lastige opgave zo blijkt, want het wemelt in de film van de vierde generatie Chevy Malibu’s.
Bak popcorn
Alex Cox lijkt zich in z’n element te hebben gevoeld in de rol als regisseur die de non-conformistische aanpak niet schuwde. Repo Man is een comic book op celluloid, waarbij de scènes elkaar in rap tempo opvolgen en er soms toe leiden dat bepaalde stukken onsamenhangend overkomen.
Dit wordt versterkt door de vele ogenschijnlijk geïmproviseerde en soms onprofessioneel ogende acteerprestaties van de diverse karakters. Toch vormen deze aspecten geen fundament om al te kritisch uit te halen. Repo Man heeft niet de pretentie zich te meten met een Bergmanklassieker of met een episch dure Hollywoodproductie.
De ingrediënten voor de ultieme Repo Man ervaring laat zich makkelijk invullen: een bak popcorn, verstand op nul komma één en genieten van de prachtige omgeving van de wijken in en rondom Los Angeles van de jaren tachtig.
Nostalgie
Het is dan ook de cinematografie die zo nu en dan verbluffende beelden oplevert als remedie tegen de soms houterige conversaties. Het is dan ook erg verrassend dat Otto’s Repo Man collega Bud, gespeeld door Harry Dean Stanton, later ook de hoofdrol vertolkt in Wim Wenders Paris, Texas (1984).
De cinematografie vertoont verrassend veel overeenkomsten. Zou de befaamde regisseur Wim Wenders door Repo Man zijn geïnspireerd? Deze vraag verklaart mee waarom Repo Man als een duik in het verleden aanvoelt. Naast goedkoop uitziend namaakbloed en de special effecten druipt de nostalgie van Repo Man af.
Mede door gebruik van fantastische oneliners als “The life of repo man is always intense” en door de prachtige cinematografie te combineren met een non-conformistische aanpak resulteert dit uiteindelijk in een echte cultfilm. Een status die Repo Man meer dan terecht verdient.
In deze reeks:
Aflevering (1) - The Blob - Lang leve de slijmbal!
REEKS (2) – CINEMA DADA
Cinema Dada heeft een voorliefde voor cultfilms uit de vorige eeuw. Slechte smaak is geen bezwaar.