De openingsceremonie van de jongste Olympische Spelen begon met een filmpje waarin de huidige Bond – Daniel Craig – in het koninklijk paleis op bezoek komt bij de koningin. Vervolgens escorteert hij haar naar een helikopter; maken ze een toeristisch uitje boven Londen en gooien ze zichzelf even later uit de helikopter waarna hun parachutes uitvouwen boven de joelende arena. Goeie stuntmannen en een aardig staaltje trucage? Zeker. Populariteitsboost voor het Engelse koningshuis? Ongetwijfeld. Knappe publiciteitsstunt voor de nieuwste Bond-film? Reken maar van yes.
Vers bloed
Het is alweer van 2008 geleden dat James Bond nog eens in onze bioscoopzalen opdook en de verwachtingen zijn – na het teleurstellende Quantum Of Solace – bijzonder hooggespannen. Was dankzij Casino Royale de Bond-reeks met vers bloed geïnjecteerd (hoog nodig na de middelmatige en door overwegend slechte computeranimatie geteisterde Pierce Brosnan-jaren); dan leek die na Quantum Of Solace al meteen weer leeggebloed. Een ramp was Quantum echter niet (die sfeervolle openingsscène! De Godfather-achtige operaschietpartij!) maar na de rauwe reboot van Casino Royale konden de fans niets anders dan teleurgesteld de zaal verlaten.
Met Daniel Craig was echter een verbeten, harde Bond opgestaan; niet de onsterfelijke, gekscherende, rokkenjagende superheld zoals hij vaak eerder werd afgebeeld. De luide kritiek die opsteeg bij de bekendmaking van Daniel Craig als de nieuwe Bond is ondertussen volledig verstomd. Craig's Bond is een intelligente vechtersbaas met een hoge kwetsbaarheid. De makers hadden eindelijk begrepen dat ze hun held moesten onderuit halen; hem tot op het bot moesten kwetsen... om hem vervolgens weer op te bouwen tot de superspion die hij hoort te zijn. Casino Royale was de eerste bouwsteen in dat plan maar met Quantum viel dat idee enigszins in duigen. En nu, vier jaar later en twee jaar na de oorspronkelijk geplande release, kijken we razend benieuwd uit naar een van de grootste eindejaarsfilms in wat een waanzinnig drukke filmwinter zal worden.
Wat Skyfall – de titel van de alweer drieëntwintigste Bond-film – zo interessant maakt is niet zozeer het feit dat het om een zoveelste James Bond-productie gaat maar wel omwille van wie er voor én achter de camera heeft plaatsgenomen. Zo zit Sam Mendes (bekend van American Beauty, Road To Perdition, Jarhead, Revolutionary Road) in de regiestoel en is de cinematografie in handen van de huiscameraman van de Coens, de briljante Roger Deakins. In de eerste trailers vertaalt die samenwerking zich al meteen in visueel aantrekkelijke plaatjes waarbij de nachtelijke shots van metropolen zelfs herinneringen lijken op te roepen aan het kleurenpalet van Blade Runner.
Persoonlijk conflict
Voor de camera's krijgt Bond als vanouds steun van vaste waarde Judi Dench als M en assistentie van een nieuw gezicht in de rol van een oude bekende: Perfume-acteur Ben Whishaw duikt op als gadget-man Q. Ook nieuw is Ralph Fiennes in een mysterieuze rol waarbij het nog niet helemaal duidelijk is of hij zich uiteindelijk als een bondgenoot of tegenstander van Bond zal openbaren. Wie wel zeker een schurk vertolkt is Javier Bardem als de mysterieuze blonde Silva. De heupwiegende en al dan niet verraderlijke Bond-dames van dienst zijn Naomi Harris en Bérénice Marlohe.
Over de plot is bijzonder weinig bekend, behalve dan dat de film graaft in het verleden van M. Wat aan het licht komt stelt de loyaliteit van Bond op de proef. De makers trekken volop de kaart van een persoonlijk conflict voor Bond - in tegenstelling tot de meer exuberante werelddominantie-verhaallijnen van vroegere films.
De trailers beloven in ieder geval veel goeds: Bonds vermeende dood; Bardems diabolische bad guy; spectaculair stuntgeweld; een streepje humor (Bond die nog vlug even zijn manchetknopen in orde brengt na een waanzinnige stunt); zinnenprikkelende douchescènes… voor elk wat wils dus.
Wij hopen vooral dat Mendes zijn regiekwaliteiten ook in blockbusterland kan bewaren. Als hij erin slaagt om zijn talenten als verhalenverteller te verenigen met een razend spannend verhaal en het obligate spektakel dan kijken we misschien uit naar de beste Bond in jaren… zeg maar: decennia.
Skyfall wordt op 26 oktober in de zalen verwacht en lijkt meteen ook het startschot voor een najaar vol hoogtepunten. Wij gaan nu alvast onze martini’s voor bij de popcorn bestellen. Shaken, not stirred. Of wat had u gedacht?