Buscemi geniet enige bekendheid als hypernerveuze kidnapper in Fargo, een product van de gebroeders Coen, en als Mr. Pink in Tarantino's Reservoir Dogs. Zijn grote voorbeeld is Cassavetes, van wie hij leerde dat het verhaal door middel van zijn karakters verteld moet worden. En karakters zijn er in Trees Lounge / Happy Hour wel te vinden. Steven Buscemi is Tommy, een op het eerste zicht hopeloos verslaafde alcoholicus die het grootste deel van zijn dag slijt in de Trees Lounge, een bruin café op zijn Amerikaans, waar alles draait rond het verzwelgen van liters sterke drank. Tommy wil vergeten. Zijn baas en tevens beste vriend heeft hem ontslagen en bovendien zijn lief ingepikt. Wanneer zijn oom, een ijsman, plotsklaps sterft, neemt Tommy diens ijskar over. Een nieuw leven lijkt aangebroken maar een reeks tegenslagen doet Tommy terug naar het glas grijpen.
Maar er is niet enkel Tommy. Mike (Mark Boone Junior) is een welgestelde middenstander die het verdriet dat zijn weggelopen vrouw hem aandoet, verdrinkt. Debbie (Chloe Sevigny, ster uit Kids) is een puber die uit is op wat avontuur, of is het liefde, om haar tirannieke vader (Daniel Baldwin) te ontlopen. Ex-lief Theresa (Elizabeth Bracco) twijfelt nog steeds tussen Tommy en ex-baas Rob (Anthony LaPaglia), die zelf problemen heeft om zijn geweten te sussen. Uiteraard lopen al deze verhalen in elkaar, bijna op zijn Altmans (Short Cuts). Anderzijds doet de centrale ontmoetingsplaats en het randstedelijk New Yorks milieu ook denken aan Smoke. De absurde humor zou niet misstaan in een Coen-product. Het drinken zelf is minder bloemrijk en romantisch voorgesteld dan in Leaving Las Vegas. Toch velt Buscemi geen oordeel; de beelden spreken wel voor zich.
De film is trouwens gedeeltelijk auto-biografisch. De meeste opnames gebeurden in Buscemi's geboortestadje op Long Island, en een groot deel van de rollen wordt vertolkt door familie en vrienden (zelfs Samuel L. Jackson komt even op de proppen). Trees Lounge / Happy Hour werd in 24 dagen ingeblikt, maar dat is er niet aan te zien. Deze kleine, alternatieve productie mag er zeker wezen, en daar drinken we graag op.