Harlin en Davis gaven elkaar het extravagante 'ja-woord' in de zachte herfst van 1993 en kunnen elkaar sindsdien blijkbaar niet meer missen. Ze werkten oeverloos hard aan de groots opgezette piratenfilm Cutthroat Island. Die film werd door filmschrijvend Amerika (en Vlaanderen) afgekraakt en deed het roemruchte productiehuis Carolco definitief kopje onder gaan. Het koppel lijdde er nauwelijks onder en begon met even veel enthousiasme voor New Line te werken aan The Long Kiss Goodnight.
Hierin draaft la Davis op als Samantha, een doodordinaire onderwijzeres en huismoeder die in een rustig dorpje samenleeft met een doodlieve vriend en een doodbraaf dochtertje. Haar enige probleem is dat ze al acht jaar aan amnesie lijdt, geheugenverlies. Zo weet ze niet met zekerheid wie de vader is van haar dochtertje Caitlin. Wat Samantha betreft, werd haar persoonlijkheid pas acht jaar geleden geboren. De tijd daarvoor is één zwart gat.
Via twee ingrijpende gebeurtenissen begint het verleden echter langzaam in haar o-zo perfect leventje te sluipen: een auto-ongeluk en een tv-uitzending. Samantha ontdekt dat ze eigenlijk Charly heet en een door de regering opgeleide keiharde moordenares is. Ze huurt een aan lager wal geraakte detective in, Mitch Henessey, met wie ze samen in haar verleden begint te graven. Ondertussen geraken enkele van haar oude vijanden (die dachten dat ze dood was) op de hoogte van het nieuws. Het vervolg laat zich makkelijk raden: Samantha annex Charley en Mitch versus de bad guys.
Die strijd verloopt via een patroon dat we maar al te goed kennen van films à la Die Hard (Harlin zelf regisseerde nummer twee in de rij), The Last Boy Scout, Lethal Weapon en Last Action Hero (Shane Black schreef ook die scenario's). De finale showdown heeft plaats op een brug nabij de Niagara Falls en zorgt, hoe kan het ook anders, voor een explosieve staart van de film. Hollywood houdt van vuur, dat is een regel die ons in 1996 wel duidelijk is geworden. Vuur en vuurballen en schreeuwende acteurs die door een tunnel de zaal inrennen, met achter hen een verschroeiende vlammengloed.
Een rollercaster van actie is The Long Kiss Goodnight echter niet. Daarvoor zitten er in de film teveel dode momenten en duurt hij te lang (twee uur). Harlin doceert de actie en laat pas op het laatste alle teugels (maar dan ook zeer rijkelijk) vieren. Geena Davis lijkt zich te specialiseren in de vrouwelijke tegenhanger van Bruce Willis (van vrouwenemancipatie gesproken). Samuel L. Jackson is dankzij een paar geniale dialogen en one-liners zéér genietbaar als de sakkerende Mitch.
Voor de rest brengt The Long Kiss Goodnight nog maar eens hommage aan de Meest Domme Scène Der Actiefilms: die waarin de slechterik haarfijn uitlegt hoe het slachtoffer zal sterven en in plaats van dan gewoon de daad bij het woord te voegen, het altijd nog weet te verprutsen. Zo blijft het allemaal wel érg voorspelbaar.