De netten die het scenario uitwerpt lijken oerklassiek. Tom Mullen is de stinkend rijke eigenaar van een luchtvaartmaatschappij. Hij heeft een gelukkig huwelijk met zijn mooie vrouw Kate, een schitterend Fifth Avenue Penthouse in Central Park en een schattige zoon, Sean. Op een zonnige dag gaan ze naar het park, waar een wetenschapstentoonstelling gehouden wordt. Sean wordt ontvoerd, Tom en Kate krijgen via een anonieme e-mail een bericht dat het losgeld één miljoen dollar bedraagt. De FBI, onder leiding van agent Lonnie Hawkins, dringt erop aan het bedrag te betalen: statistieken wijzen immers uit dat de ontvoerde in zeven van de tien gevallen dan veilig en wel vrijgelaten wordt.
Tom gaat daarmee akkoord en volgt nauwgezet de instructies die de kidnappers hem geven. Een ongelukkige interruptie van een FBI-helikopter doet de transactie echter mislukken. Er wordt op Tom geschoten en op dat moment beseft hij dat hij zijn zoon nooit levend terug zal zien. Hij stapt naar een televisiestation en verdubbelt de inzet: hij zal twee miljoen dollar betalen - niet aan de ontvoerders, maar aan de personen die zijn zoontje kunnen bevrijden.
Met betrekking tot die kidnappers zit er in Ransom een halfleuke twist helemaal in het begin van de film. Het blijkt namelijk dat een lokale politeagent, Jimmy Shaker, zelf het mastermind achter de ontvoering is. Hij wordt bijgestaan door zijn paniekerige vriendin Maris Connor (die vroeger nog voor de Mullens gewerkt heeft en dus het doen en laten van de familie door en door kent), een computer whiz en twee totale mislukkelingen. Je vraagt je wel meteen af hoe Shaker (die zo intelligent is dat hij zijn stem elektronisch kan vervormen en de FBI-computer kan manipuleren) zo'n stelletje losers als companen voor een ontvoering kiest.
Maar dat is een detail zoals er nog wel meer zijn. Globaal gezien is Ransom echter een stevige en spannende film, die naar het einde toe de nodige zweettoestanden oplevert. Sommige scenes lijken echter vergezocht (bijvoorbeeld waar Shaker een uitweiding maakt over H.G. Wells' filosofie uit The Time Machine waarin de Morlocks het opnemen tegen de Eloi) en zetten de rem op de vaart en de snelheid van de prent. Ook een subplot (Tom is nog verwikkeld is een fraudeaffaire) doet weinig terzake.
Ron Howard (Apollo 13) regisseert strak het script dat door Richard Price geschreven werd en oorspronkelijk door Martin Scorsese al in 1991 verfilmd zou worden. Mel Gibson is als de selfmade Tom solide als altijd, net als Renee Russo als Kate. De 10-jarige Brawley Nolte (zoon van Nick Nolte) maakt een overtuigend debuut. Geen hoogvlieger, maar best (zeer) te genieten.