Hierin is de van Italië afkomstige gepensioneerde mijnwerker Luigi Bertone het hoofpersonage. Hij wil terug naar zijn geboortestreek Sicilië om het huwelijk van zijn petekind bij te wonen. Met een bang hart vangt Luigi de reis aan. Het is trouwens lange ti d geleden dat hij zijn familie nog heeft gezien. Met zijn gloednieuwe wagen verwacht deze energieke vijftiger geen technische problemen gedurende zijn trip. Na een korte tussenstop weigert het voertuig nog te starten. Wanhopig gaat Luigi op zoek naar hulp. De liftster Anita, die uit het niets opduikt, helpt hem uit de misère. Voor de arme man het doorheeft, scheurt zij weg met zijn auto. Gelukkig komt er juist een vrachtwagen voorbij en zet Luigi met de medewerking van de behulpzame bestuurder de achtervolging in. Even later vindt hij zijn voertuig in perfecte staat terug.
Plots komt de jonge dievegge Anita uit een winkel gestormd met een plastic zak vol geld in haar handen. Door zijn vlugge reactie komt Luigi in het bezit van het gestolen geld maar ongelukkig genoeg heeft Anita nog altijd de autosleutels bij haar. Vroeger leidde Luigi een routineus leven waarin nooit iets onverwachts gebeurde. Nu echter zit hij opgescheept met een impulsieve jongedame die koste wat het kost naar Rome wil. Na lange pittige gesprekken ontstaat er begrip voor elkaars situatie en komen ze tot een compromis. Eerst zullen ze trachten de hoofdstad van Italië te bereiken waarna Luigi zijn tocht naar Sicilië kan verderzetten. Voorlopig zijn ze dus genoodzaakt om de reis samen verder te zetten. Eén van de landen waar ze door rijden is Zwitserland. Aan één van de vele bergen die ze passeren staat een neger (Hubert Kounde uit Métisse en La Haine). Het hevige protest vanwege Luigi heeft geen enkele invloed op Anita die vrijwel onmiddellijk besluit om de eenzame man een lift te geven.
Het genre van de roadmovie wordt door de regisseur Luc Pien op een intelligente en ludieke manier aangewend om de film de nodige vaart te bezorgen. Veel diepgang bezit La Sicilia echter niet. Er wordt bijvoorbeeld maar weinig aandacht besteed aan de karakters van de hoofdfiguren. Het is in essentie een simpele maar verzorgde ontspanningsfilm waarbij vooral gebruik gemaakt wordt van de tegenstellingen tussen de diverse personages. Het trio bestaande uit een knorrige Italiaan, een ondernemende Vlaamse tiener en een illegale vreemdeling levert schitterende staaltjes op van goedgetimde situatiehumor op.
Gelukkig koos Luc Pien voor totaal onbekende mensen. Vooral de verschijning van Inge de Waele als Anita is fris. Zonder enige aarzeling geeft ze gestalte aan de 17-jarige rebel. Haar talent komt vooral tot uiting in het samenspel met Grégoire Baldari als Luigi. De snelheid waarmee ze op haar mannelijke tegenspeler inspeelt is verbazingwekkend.