SPACE JAM

Een driepunter?

Tijd voor enkele rechtzettingen, dames en heren movie-lezers. Want ook allicht u heeft zich meer dan waarschijnlijk afgevraagd wie dan wel in godsnaam die ene enkele sterveling op onze redactie mocht wezen die het aandurfde om niet wildenthousiast te zijn over The Frighteners. Inderdaad: uw nederige dienaar en reviewer van dienst voor Space Jam.

Kunt u zich dan ook onze verbazing voorstellen als zich na de visie van Space Jam vrijwel hetzelfde fenomeen voordoet. Om over de hele gelijkaardige hetze rond de release van Bound vorig jaar nog maar te zwijgen. Waarmee ondergetekende zich nog maar eens profileert als de vreemde eend in de movie-bijt en waarmee nog maar eens wordt bewezen dat filmkijken wel degelijk een hele subjectieve belevenis is.

Nochthans is het niet helemaal zo erg gesteld met Space Jam, een combinatie van een basketbalfilm en animatie met in de hoofdrollen NBA-hoofdrolspeler Michael Jordan en Bugs Bunny, het meest ergerlijke konijn dat er op deze aardkloot rondloopt. Het flinterdunne verhaaltje is dan ook snel vertelt: op een niet eens zo verre planeet in het universum zitten de plaatselijke leiders met de handen in het haar: qua ontspanning is het er huilen met de pet op. De enige oplossing zit 'em in het opeisen van de Looney Tunes (al de animatiefiguurtjes uit de Warner Bros. stal, u kent ze wel, Bugs Bunny, Road Runner, While E. Coyote en vele anderen) om de hele rotzooi op te lossen. Het spreekt vanzelf dat al de figuurtjes dit niet zonder slag of stoot zullen laten gebeuren en de halve Amerikaanse NBA-competitie zal in dit alles een wel heel speciale rol gaan spelen.

Toegegeven: er zitten meer dan eens uiterst grappige en geniale momenten in Space Jam. Springen meteen in het oog: de persiflage op Pulp Fiction, een koppel goede one-liners en enkele uiterst vermakelijke visuele hoogstandjes. Wat echter niet wegneemt dat de begingeneriek zo ongeveer het meest irriterende is wat er de laatste jaren op pelicule is verschenen en dat het geheel verdacht meer weg heeft van een goedkope reclamespot voor Michael Jordan dan wat anders. En voor de rest: zeer goede animatie (naar verluidt gaat het hier om de meest complexe prent in zijn genre), ex-Ghostbuster Bill Murray in een leuke bijrol maar daar tegenover Wayne Knight (Jurassic Park) als grootste klier aller tijden en leuke stemmen van onder andere Danny DeVito, Bob Bergen en Bill Farmer. Allround regisseur Joe Pytka houdt de touwtjes goed in handen.

Een woordje uitleg nog ten slotte over de uiteindelijke beoordeling van twee en een halve ster: dat betekent misschien het einde van onze carriere als movie-redacteur, maar het enige wat u daarvan moet onthouden is dat Space Jam desalniettemin toch meer dan het bekijken waard is. En voor onszelf: bloemen noch kransen.