Achter Simian Films gaat niemand minder dan Elizabeth Hurley schuil. Het bloedmooie model van Estee Lauder werd wereldberoemd door haar onvoorwaardelijke trouw aan vriend Hugh Grant na het uitlekken van het Divine-schandaal. Dat het nog steeds koek en ei is tussen de twee bewijst deze prent eens te meer.
Dr. Guy Luthan (Hugh Grant) is een talentrijke arts in een gerenomeerd New Yorks hospitaal. Wanneer een patient met zeer vreemde symptomen in zijn armen sterft, gaat de brave dokter op zoek naar de doodsoorzaak. Als het lijk verdwijnt en Luthan soortgelijke gevallen op het spoor komt, krijgt hij van zijn oversten het bevel zijn speurtocht te staken.
Het laat zich raden dat Luthan dit bevel naast zich neerlegt en hierdoor komt hij in zeer nauwe schoenen te staan, met gevaar voor eigen gezondheid. Het patroon in de overlijdens lijdt naar de zeer gewaardeerde neuroloog Dr. Myrick (Gene Hackman), die in het geheim medische tests op menselijke proefdieren uitvoert. De inzet is hoog. Het leven van een paar proefpersonen, uitgepikt tussen de New Yorkse daklozen, tegen een geneesmiddel voor verlamming. Luthan wordt dan ook al vlug een vervelend obstakel voor de vooruitgang van de wetenschap.
Gene Hackman, die toeval of niet ook in The Chamber te zien zal zijn, verbluft alweer in de huid van een slechterik. Al zijn de begrippen goed en slecht eerder relatief gezien het thema van het verhaal. Regisseur Michael Apted (Gorillas in the mist, Nell) verstaat zijn vak en brengt een afgewerkt product dat jammer genoeg ontsierd wordt door de overacting van enkele figuranten. En wat bracht Grant ervan terecht?
Hij kan het pruilen niet laten, al doet hij eerlijk gezegd flink zijn best. De man is zo getypeerd door komedies als Four Funerals and a Wedding, Nine Months en The Englishman who went ..., dat het zeer vreemd is hem in actie, vechtend, schietend, bloedend en al, bezig te zien. Grant groeit echter gaandeweg in zijn rol waardoor de prent toch meer dan een greintje geloofwaardigheid overhoudt.